Doorgaan naar hoofdcontent

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.




Ik moet denk ik een jaar of zeven, acht zijn geweest. Het was tijdens de zomervakantie, in Spanje of Griekenland misschien. Gek dat ik het moment zelf nog heel goed kan herinneren, maar de details eromheen vaag zijn. Wat is deze o zo speciale herinnering? Het moment dat ik Super Mario Land kon uitspelen maar een volwassene niet.

Mijn ouders hebben nooit interesse gehad in games. Ik denk dat het voor de meeste ouders van mensen van mijn leeftijd (30!) zal gelden. Zo nu en dan hoorde ik wel 's van vriendjes dat hun vader soms een spelletje meespeelde, zoals de vader van Fabian, een vriend van mijn middelbare school. Ik kan me het vakantievriendje niet meer herinneren en zijn vader ook niet. Maar deze vent speelde geregeld op de Game Boy van zijn kinderen. Hartstikke leuk! En ze hadden Super Mario Land.

Ik mis oude, kleurrijke boxart.

Now you're playing with power.
Super Mario Land verscheen in 1989 voor de Game Boy, de eerste sidescroller Mario game voor de handheld. Omdat het voor de Game Boy is, zijn de graphics dat soort van groenig zwart-wit. Het is in zekere zin een verkleinde versie van Super Mario Bros. Het is precies waar je aan denkt met Mario; munten, Koopas, springen, niet in gaten vallen, met een aantal nieuwe gameplay elementen, waaronder een paar levels dat je moet vliegen. Ik heb veel plezier gehad aan de game. Is de game moeilijk? Mwoa, ik zou zeggen van niet.

De vader van mijn vakantievriendje zei dat hij de game nog nooit had uitgespeeld. Ik wel! Of ik het wilde laten zien. Maar natuurlijk. Ik ging in een razend tempo de game door. Vader en zoon keken mee. Ik denk dat het zo'n impact op mij heeft gemaakt omdat deze verder onbekende familie onder de indruk was van mijn game vaardigheden. Het was niet mijn ouders willen vertellen wat ik heb bereikt met het spelen op de Nintendo waar ze met een half oor naar luisterden of met vriendjes praten over games waar ze ook goed in waren, nee, ik deed iets wat ze nog nooit hadden gezien.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.