Doorgaan naar hoofdcontent

En het spel gaat verder

Jeetje, drie maanden alweer sinds mijn vorige bericht! Ik had niet verwacht dat er zo'n lange tijd tussen zou zitten, maar hier zijn we. Er is veel gebeurd de laatste tijd: ik heb een andere baan, ik ben eindelijk geopereerd aan carpale-tunnelsyndroom en ben 30 geworden in juni.

Ik werk bij DeRat, een klein café in Utrecht. Als je niet weet wat het is, denk je dat het een versleten, ouderwets café is, maar we hebben de meest prachtige bieren. DeRat is knus, klein en ontspannen. Geen vrijmibo Leffe Blond-drinkers zoals bij mijn vorige werk.

Op woensdag 5 juli ben ik geopereerd aan mijn rechterpols, vanwege carpale-tunnelsyndroom. In een notendop: door overbelasting van mijn pols werden mijn zenuwen in mijn hand afgekneld en had ik vaak een dof, gevoelloze hand. Het is een operatie van niks, maar het herstel heeft veel tijd nodig. Ik kan weer werken gelukkig.

Ik ga weer verder met stukjes schrijven, want ik heb o.m. Fallout 4 en Final Fantasy XII: The Zodiac Age gespeeld. Ook is er een nieuwe mooie ebook bundel over filosofie en popcultuur, waar o.m. BioShock in voorkomt.

Tot snel!

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…