Doorgaan naar hoofdcontent

Voetbal, vrouwen en video games

Afgelopen week hadden twee collega's het over voetbal. Ik deed geen poging om me in het gesprek te mengen. Mij werd gevraagd wat ik van de laatste resultaten vond. Ik zei dat voetbal mij niet kan interesseren. "Hou je niet van voetbal? Ben je een wijf, of zo?" kreeg ik als reactie.

Een vreemde vraag. Mocht jij, de lezer, voor het eerst Video Game Filosofie bezoeken en het niet weten, ik ben een man. De reactie van deze collega - en hij weet wie hij is - is pijnlijk seksistisch en ronduit dom. Wellicht komt dit als een verrassing, maar iets wel of niet leuk vinden heeft niks te maken met je geslacht.

De wereld van voetbal is voornamelijk mannelijk. Vrouwen voetballen ook op topniveau, maar over de uitzendrechten wordt niet geruzied door TV stations. Als je een andere sport neemt, schaatsen bijvoorbeeld, dan is de aandachtsverdeling tussen mannen en vrouwen ineens een stuk gelijker. En moet je als kijker hetzelfde geslacht hebben? Ik mag hopen van niet, anders moeten vrouwen die voetbal wel leuk vinden ineens iets anders gaan doen.

Hetzelfde gaat vaak op over video games. De wereld van games wordt over het algemeen gezien als iets wat voor jongetjes en voor jongemannen is. Dat de gemiddelde leeftijd van een gamer 32 is en de verdeling tussen man-vrouw 60-40 is, is nog niet geaccepteerde beeld.

Het erge van zo'n uitspraak is niet eens het achterhaalde en stompzinnige ervan. Het is een normatieve uitspraak: mijn collega zegt op deze manier dat ik als man voetbal wél leuk zou moeten vinden en tegelijkertijd dat het niet iets is voor vrouwen. Hiermee wordt het beeld versterkt. Als je als kind zou opgroeien in een gezin dat veel ruzie maakt, dan is dat normaal. Groei je op in een omgeving waar andersdenkenden worden gerespecteerd, dan zal je dat later ook hebben. Als je hoort dat vrouwen graag winkelen, make-up willen dragen en alleen wijn drinken, dan neem je dat aan als waar.

En dat is niet goed. Net zoals ik geloof dat er meer vrouwen in leidinggevende functies zouden moeten zijn, zou ik liever zien dat er meer vrouwen zijn die, net als ik, hun tijd verdoen met het spelen van games. Eerder, dat het beeld zal veranderen, want vrouwen doen dat al.

Stel dat jij, de lezer, een vrouw bent. Misschien heb je niks met games, maar datheeft niks te maken met je geslacht. Jij als persoon hebt een mening, een aspect van jou (je geslacht) is niet de norm.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…