Doorgaan naar hoofdcontent

Pijnlijke realisatie in The Phantom Pain

Een goed begin is het halve werk - maar de andere helft dan? Ik ben al een tijdje bezig met Metal Gear Solid V: The Phantom Pain. Het leek alsof ik het einde bereikt had, maar ik ben pas net over de helft. 

Let op: spoilers voor Metal Gear Solid V: The Phantom Pain

Op het beginscherm staat de vordering. Rond 50% leek het erop alsof ik de game uit had. Het was rond de helft dat ik de bad guy Skull Face verslagen had. Ook zijn geheime project, natuurlijk een Metal Gear, heb ik weten te vernielen. Het leek het einde van de game: de missie was volbracht, de wereld gered en het kwaad was overwonnen. De eerder behaalde missies hebben vaak extra doelen. Het hoogste cijfer is een S, maar ik heb bijvoorbeeld ook wel 's een D gekregen. Te lang over gedaan, te vaak ontdekt door de vijand. Ik ging ervan uit dat die missies perfect halen zou betekenen dat ik richting de 100% zou gaan.

Echter, na het verslaan van Skull Face verscheen er "Chapter 2" in beeld. Ik heb de game al zolang gespeeld dat ik me niet kan herinneren of ik een "Chapter 1" heb gezien, maar dat terzijde. Meer missies is op zich geen probleem natuurlijk. Meer gameplay en een grotere uitdaging. Echter, wat gedaan moet worden is het behalen van eerdere missies met extra uitdagingen. "Extreme" is een hogere moeilijkheidsgraad, "Subsistence" wilt zeggen dat alle items in het level gehaald moeten worden, bij "Perfect Stealth" is de missie mislukt als je gezien bent.

De "nieuwe" missies

Mijn goede vriend Jerry, een grafisch designer (zie zijn portfolio), waarschuwde me hier al voor. Aanvankelijk dacht ik dat hij een stuk vlak vóór de Skull Face missie bedoelde, maar helaas.

Waarom is dit zo vervelend? De eerste reden is dat alle missies hiervoor vrij waren om te spelen zoals je zou willen. Als je met grof geweld alle vijanden wilt neerschieten, dan kan dat. Als je iedereen bewusteloos wilt maken, kan dat ook. Sommige missies hoef je helemaal niemand aan te vallen. Met deze missies is het plotseling verplicht. Op zich is dát geen foute keuze. Omdat het halverwege in de game te introduceren is een onvergeeflijke game design fout. De tweede reden is dat de missies zich afspelen vóór Skull Face. Betreft narratief is er niet alleen niks nieuws te ervaren, het is achronologisch. Ten derde, en wellicht de voornaamste reden, is dat dit niks toevoegt. De missies zijn al behaald, de levels ken je al. Ik opperde dat het misschien te maken heeft met het ontslag van Hideo Kojima - dat er niet genoeg tijd was om er nog een fatsoenlijk einde aan te maken.

Wat des te erger is, is dat het eerste gedeelte van The Phantom Pain werkelijk fantastisch is. Alsof het een muziekalbum is, maar alleen de eerste vijf nummers heel goed zijn. Of een film, en dat de tweede helft compleet ontspoort. Of Iron Fist, na Daredevil, Jessica Jones en Luke Cage.

Ik ga proberen de missies te halen. Of het lukt, geen idee.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.