Doorgaan naar hoofdcontent

Role playing

Door Jeroen

Afgelopen weekend was ik te gast op Dutch Comic Con in Utrecht. Een kleurrijk samenzijn van mensen die geinteresseerd zijn in comics, manga, cosplay, games, e-sports, bordspellen, films en series. Hoewel dit een heel erg breed palet is van interesses, zit er overduidelijk een overlap in voor de meeste mensen. Een daarvan echter viel mij op als minder aanwezig dan je zou verwachten: de overlap in cosplay en games.


Bij cosplay gaat het om mensen die met behulp van kostuums en accessoires personages uitbeelden in een vorm van rollenspel. Veel voorkomende personages komen uit bijvoorbeeld Star Wars, superheldenfilms en Tolkien's wereld. Hoewel hier ook games van zijn gemaakt, zijn dit primair films als inspiratiebron. Maar het merendeel van de mensen lijkt zijn personages uit games te hebben gehaald. Dit varieert dan van Mario en Final Fantasy tot Halo en Assassins Creed.
In Utrecht, leken het echter gescheiden werelden. De mensen die je zag bij de games, waren niet dezelfde als die je op andere delen tegenkwam, zoals bij het grimeren of het maken/repareren van kostuums. Het is dus heel goed mogelijk dat je games leuk vindt, maar daarbij niet op de hoogte wil blijven van het nieuwste van het nieuwste, maar dat je dus liever samen bent met anderen die het aannemen van aansprekende personages ook fantastisch vinden. Aan de andere kant is het ook te begrijpen dat je games en hun karakters leuk vindt, maar dat je niet de meerwaarde ziet van het je uitdossen als een daarvan.
Iedereen heeft dus toch zijn eigen interesses en Comic Con trekt mensen aan van verschillende pluimage. Zolang er voldoende uitwisseling blijft is er niets aan de hand, maar anders zou het wellicht te overwegen zijn om het te scheiden in verschillende events.

En waar ik vooral te vinden was dit weekend? Overal dus, omdat het mij als niet-doorgewinterde Comic Con bezoeker vooral te doen was om mij te verwonderen over al deze verschillende aspecten van de popcultuur.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…