Doorgaan naar hoofdcontent

Een Echt Gesprek


Door Jeroen

Afgelopen  weekend speelde ik Oxenfree. En ik was oprecht positief verrast. Het spel is niet gecompliceerd en gaat niet om behalen van highscores, maar vertelt het spannende verhaal van een aantal tieners op een eiland, waar mysterieuze dingen gebeuren. Wat het meest opvalt aan het spel zijn de dialogen die vrijwel continu plaatsvinden. Ze zijn veel echter.
De dialogen in het spel passen geloofwaardig bij de verschillende karakters en zijn realistischer dan vrijwel alle dialogen die we kunnen tegenkomen in andere games en zelfs in het overgrote deel van films en series. Zelf stuur je wat het hoofdpersonage zegt. Er verschijnen (meestal 3) tekstballonnen met mogelijke reacties die je kunt geven. Door op vierkantje, driehoekje of rondje (Playstation) te duwen maak je je keuze, maar het spel stopt niet en je kunt er dus ook voor kiezen om niet te reageren.


Wat maakt de gesprekken zo realistisch?  In andere verhalen wordt de dialoog vaak zo min mogelijk gebruikt en zeggen de karakters alleen het hoognodige. Dit om het verhaal zo duidelijk mogelijk te houden en om te besparen op bijvoorbeeld ingesproken tekst. En de gamer wil meestal niet extra lang wachten tot een gesprek voorbij is. Die wil door. Elke zin en elk woord moet dus raak zijn en to the point. Ook om de dramatische verhaalopbouw te optimaliseren. 

In Oxenfree is een groot deel van wat er gezegd wordt niet direct essentieel voor het spel. Het is een reflectie van wat er in tienerbreinen omgaat. Een ander punt is dat de karakters in het spel elkaar niet uit laten spreken voor ze reageren. Deze onderdelen komen we in het echte leven zoveel tegen: niet relevante of serieuze uitingen en het niet rustig uit laten praten van de ander. De dialoog in het spel is realistisch, maar dat gaat wel een beetje ten koste van het drama. Maar ook dat is weer net echt. Het relativerende van iets grappigs in een enge situatie is in de echte wereld nou eenmaal ook bedoelt om de spanning te breken en de gemoederen te bedaren.

Wat mij betreft mag deze vorm van 'echt' taalgebruik wat vaker terugkomen.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…