Doorgaan naar hoofdcontent

Thank you, Mr. Iwata

door Sebastiaan

Zin om een potje te huilen? Waypoint, het game gedeelte van Vice, heeft een stuk online staan over Gabe Marcelo. Gabe was een gamer, die dolgraag The Legend of Zelda: Breath of the Wild wilde spelen, een game die volgende maand uitkomt. Op 14 januari jongstleden overleed Gabe aan een aangeboren hartafwijking.



De nieuwste Zelda komt pas begin volgende maand uit, maar een techdemo was een half jaar te spelen op game-expo's. Gabe had er graag eentje willen bezoeken, maar door zijn aandoening was het niet mogelijk. Nintendo heeft zich van haar goede kant laten zien door Gabe uit te nodigen op haar Amerikaans hoofdkwartier in Seattle en hem de demo laten spelen.

Gabe had een zelfgemaakt t-shirt met de tekst "Thank you, Mr. Iwata" aan. Satoru Iwata was de vorige CEO van Nintendo, die begin deze eeuw het bedrijf na de weinig succesvolle GameCube weer op de markt zette met de Wii en de DS-lijn. Interessant is dat Gabe er niet voor heeft gekozen om een t-shirt te dragen met "Thank you, Mr. Miyamoto", de maker van Mario, The Legend of Zelda en Metroid. Iwata is in 2015 overleden - misschien dat Gabe daarom eerder dacht aan Iwata dan aan een levende legende.

Dat voor deze ontzettende zieke kerel gamen een kleine verlichting was van zijn pijn is een fijn idee. Dat Nintendo de moeite heeft gedaan om een fan te helpen is fantastisch.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…