Doorgaan naar hoofdcontent

Down the Barrel of a Gun


Door Jeroen

Ik ben geen fan van first person shooters (FPS), maar toch denk ik dat dat nog wel eens gaat komen. De spellen zijn nu alleen nog niet klaar voor mij.
Ik heb in de loop van de tijd meerdere spellen de kans gegeven om mij te overtuigen. Ik speelde Wolfenstein 3D en Unreal al in de vorige eeuw. Meer recentelijk heb ik ook nog wel pogingen gewaagd met spellen uit de Call of Duty serie, Star Wars Battlefront en Battlefield.
Het principe van de FPS spreekt me wel aan, maar de vertaling die er nu is niet. De equivalent van de FPS uit het echte leven is voor de meeste mensen gelukkig geen echte oorlog, maar paintball of een laserspel zoals laserquest. Die spellen vind ik wel leuk om te doen. Waar zit het verschil dan in?
Bij de ‘echte spellen’ haal je informatie uit je omgeving die 360° om je heen is in maximale resolutie, met geluid dat eveneens uit het meest optimale surround sound bestaat. Bovendien gebruik je alle spieren en mogelijke houdingen om te zien voor je gezien wordt en te raken voor je geraakt wordt. Je kunt oneindig veel nuances leggen in de gebaren naar je teamgenoten voor de communicatie.
In vergelijking met de FPS’s die er momenteel zijn ligt de focus meer op inzicht, inventiviteit en strategie in plaats van skill. Het is ook bijna ondoenlijk om al die mogelijkheden te vangen in een controller, muis of keyboard en een scherm dat slechts een beperkt deel van je gezichtsveld bedekt.
Met de ontwikkeling van virtual reality komt de spelervaring waar ik naar uit kijk wel steeds dichterbij. Een hoge resolutie in de vier dimensies zonder delay, en ook belangrijk, veel vrijheidsgraden in mijn beweging. De hand waarmee ik schiet en die regelmatig in beeld is, moet door voldoende feedback als in de ‘rubber hand illusion’ een deel van mijn lichaam worden. Als dat er allemaal eenmaal is, dan ben ik eerste persoon die wil schieten.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…