Doorgaan naar hoofdcontent

De paradox van casual games

Stardew Valley is wat heet een casual game. Het is een niet sterk gedefinieerd begrip, maar doorgaans zijn het relatief simpele games, zowel grafisch, narratief en ook betreft gameplay. Games zoals The Sims, FarmVille of Candy Crush Saga zijn bekende casual games. Er zit een vreemde tegenstelling in een casual game: het gaat niet om de wereld redden of zoveel mogelijk vijanden doden, maar er zit een enorme tijdsdruk achter.



In de Humble Freedom Bundle, waar ik van de week over schreef, zit de indiehit Stardew Valley. De game is geheel ontworpen en ontwikkeld door de Amerikaanse Eric Barone. Zelfs met een universitair diploma computerwetenschap kon hij lastig een baan vinden. Om zijn vaardigheden bij te houden besloot hij een game te maken, sterk geïnspireerd door Harvest Moon.

In Stardew Valley bestuur je een personage - dat kan man of vrouw zijn - wiens grootvader een boerderij heeft nagelaten. Het is een casual simulation game, waarbij je de boerderij moet opbouwen. Groenten verbouwen, vee houden, houthakken, het hoort er allemaal bij.

Het hoofdpersonage schrikt van de verwaarloosde boerderij.
Jij mag het gaan opknappen.

Stardew Valley is werkelijk een enige game. Zeer charmant, rustgevend en schattig. Er zit echter een keerzijde aan: als casual game zit je onder enorme tijdsdruk. Als vergelijking, de game The Last of Us. Dit is een zeer spannende game, betreft verhaal en gameplay. Maar je kan makkelijk een half uur doen om een level te halen. Als je doodgaat, kan je overnieuw beginnen.

Bij Stardew Valley is er een constante tijdsdruk. Als je 's ochtend opstaat, het eerste wat je moet doen is planten water geven. Als je dat vergeet, kunnen ze doodgaan en heb je een mislukte oogst. Ook je vee moet je eten geven. Het is geen lastige taak, maar het is iets wat je elke keer moet doen. Een casual games is een wolf in schaapskleren; het doet zich voor als vrijblijvend en ontspannen, maar het is juist een zwaar eisende game.

De straf die je krijgt als je niet je taken volbrengt is er eentje van psychologische aard. Doodgaan of laatste worden bij een andere game is opnieuw proberen. Hier ga je niet dood, maar je weet dat je een zeer simpele taak niet hebt volbracht. Misschien dat daarom casual games ook verslavend werken, juist om de straf te ontlopen.

Stardew Valley is heerlijk om te spelen, maar ik neem er rustig mijn tijd voor. Ik heb het al druk genoeg.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…