Doorgaan naar hoofdcontent

Aan jou de keuze...

Door Jeroen


Bij het spelen van games kun je dat zijn wat je in het werkelijke leven niet bent. In games kun je keuzes maken zonder de bijbehorende consequenties. Hoewel ik voor mijn gevoel dicht blijf bij het karakter uit het werkelijke leven, maak ik in games duidelijk andere keuzes. Ik heb, anders dan in het echte leven, vele mensen gedood of toch op zijn minst een zekere dood ingestuurd door missies aan te gaan en oorlogen te voeren.  De karakters die je speelt maken dingen mee die zelfs de meest avontuurlijke mensen in het echt niet meemaken. De vraag is: zeggen de in game keuzes die iemand maakt iets over iemands karakter?

Veel spellen volgen een verhaallijn en de morele keuzes die het personage maakt liggen grotendeels vast. De enige keuze die je dan nog hebt als speler is of je dat spel speelt of niet. Er zijn natuurlijk ook spellen waar het niet helemaal vastligt en er meerdere mogelijke uitkomsten zijn zoals Infamous, Dragon Age: Inquisition en Heavy Rain. Toch zijn het hier ook vastliggende verhaallijnen waarbij duidelijk is dat je keuzes maakt, die vervolgens een andere verhaallijn in werking zetten. Ook al is niet altijd meteen duidelijk hoe of wanneer, via internet is al snel duidelijk welke mogelijke keuzes er waren en hoe de verschillende uitkomsten bereikt kunnen worden. De keuze wordt dan vaak ingegeven door de wens om een bepaalde uitkomst van het spel te bereiken.
De gevolgen blijven altijd uit. Dus echte morele keuzes maak je niet. Ze zeggen dus ook niets over de moraal van degene die de keuzes maakt. Toch is dat niet helemaal waar. De consequenties blijven juist niet uit. Je wordt beloond met een alternatief verloop van het spel. De keuzes die je maakt los van een verhaallijn zijn wellicht al ietwat betekenisvoller: een grove tackle bij een voetbalgame of het doden van onschuldige mensen zonder dat je daar punten of munten voor krijgt. Hier zijn namelijk zowel de positieve als de negatieve consequenties losgekoppeld.
Wellicht zijn de enige keuzes die iets zeggen over moraliteit de keuzes die je maakt  in interactie met andere gamers. Als jouw gedrag een effect heeft op andere spelers: rage-quitten, trollen, het gebruik maken van glitches  of cheats in een spel. Jouw keuzes hebben dan een direct effect op het spelplezier van anderen in het werkelijke leven. Die keuzes zeggen wel een klein beetje over je karakter.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.