Doorgaan naar hoofdcontent

Speler agentschap en de Night Mother

Eline zit in China voor een zakenreis. Het is ijskoud. Wat doe ik? The Elder Scrolls V: Skyrim spelen. De game is alweer vijf jaar oud, maar is sinds september 2016 ook op de PlayStation 4 verkrijgbaar.

Het is een heerlijke game, waarin je makkelijk tientallen - honderden, zegt Pieter-Bas - uren aan kwijt bent. De quest rondom de Dark Brotherhood - een genootschap van huurmoordenaars - is één van de meer interessante plotlijnen. Je wordt onderdeel van het lugubere genootschap moordenaars en raakt verwikkeld in politieke intrige.

Vooral gameplay-technisch zit er een boeiend moment in, waarin je als speler plotseling veel minder controle hebt dan op andere momenten.



De nar Cicero
Na enkele doorsnee missies voor de Dark Brotherhood, wordt je opgedragen door de leidster van de Dark Brotherhood om de kamer van Cicero in te sluipen en hem af te luisteren. Cicero ziet er uit als een nar en gedraagt zich vreemd. Hij brengt een sarcofaag naar het hoofdkwartier, met de inhoud van de "Night Mother", die de Listener de opdrachten geeft om moorden te plegen. Je sluipt Cicero's kamer binnen en verstopt je in de sarcofaag. 

Op dat moment gebeurt er iets interessants. Doorgaans kunnen gesprekken worden geskipt of compleet worden overgeslagen. Niet op dat moment. Opgesloten in de sarcofaag met de Night Mother begint Cicero te kletsen. De Night Mother spreekt tot jou en je kan niet het gesprek sneller verder laten gaan.

Het agentschap van de speler - de mate waarin je controle hebt of invloed kan uitoefenen wordt op dat moment weggenomen. Paradoxaal wordt je gedwongen om meer op te letten en daardoor juist méér in de game op te gaan.

De vrijheid die een speler heeft is niet per se goed of noodzakelijk; om een vergelijking te trekken met het idee van vrijheid en plicht: door een bepaalde handeling plichtmatig te doen wordt de vraag en twijfel daarmee voorkomen. Je moet wel meedoen.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.