Doorgaan naar hoofdcontent

Kleur en betekenis

Wij als mensen geven betekenis aan alles om ons heen. Een duim omhoog is een positief signaal; een wijsvinger voor gesloten lippen betekent stil zijn; een rood stoplicht wilt aangeven dat je niet meer doorrijden.

Dat zijn symbolen waar we het min of meer met elkaar als samenleving mee eens zijn. Er is nog iets waar we betekenis aangeven, maar daar minder bij stilstaan: kleur.

Ga 's na op welke vlaggen zoal de kleuren rood, wit, blauw voorkomen. Uit mijn blote hoofd: Nederland, Frankrijk, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten. Rood zien we tegenwoordig vaak als een "vrouwelijke" kleur, blauw is "mannelijk". Het is natuurlijk volkomen absurd om kleuren aan te duiden met een geslacht, maar dat doen wij als mensen: betekenis geven.

Vroeger lag dat anders. Rood werd geassocieerd met bloed, agressie. En blauw? Met verdriet, met pijn. Dat hoor je nog terug: een blauwtje opgelopen of "feeling blue". Wit heeft dezelfde betekenis. Een witte duif, een wit gewaad: het zijn indicaties van vrede en rust.

Games maken hier gebruik van. Denk aan Mario: rood-blauw pak, met een blank hoofd. Logo's en symbolen, van Assassin's Creed tot Halo. Daar maken ze bewust gebruik van, ons onbewuste beelden.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.