Doorgaan naar hoofdcontent

Kleding en games

Ik ben er weer! Ik heb een weekendje Newcastle erop zitten en vanochtend ben ik weer aangekomen. Het was leuk, gezellig met mijn vader rondgewandeld, musea bezocht, wat biertjes gedronken en veel gekletst.

Ook heb ik bij Primark voor zes pond een Street Fighter t-shirt gekocht - zie links.



Eigenlijk draag ik zelden kleding gebaseerd op games. De meeste games die verschijnen op t-shirts en hoodies wil ik niet mee geassocieerd worden. Call of Duty, Assassin's Creed bijvoorbeeld. Prima games hoor, maar ik wil niet dat iemand denkt dat ze tot mijn favoriete games behoren.

Gesproken over favoriete games, ik zal ook geen dingen van The Legend of Zelda dragen. Waarom dan wel Street Fighter? Het design met rood, blauw en wit vind ik netjes gedaan - inclusief de blokjes die niet goed op elkaar aansluiten. Ik heb zelf wel enige affiniteit met Street Fighter, de langlopende fighting game serie van Capcom. Vooral Super Street Fighter II voor de SNES op de basisschool staat me goed bij. Blanca, Ryu, M. Bison...

Toch zal ik niet snel iets anders aantrekken. Het is voor mij erg dubbel: enerzijds laten we door het dragen van kleding laten zien wat voor hobby's we zoal hebben. Fan zijn van een band, voorkeur hebben voor een levensstijl of het dragen van een soort pet. Maar tegelijkertijd is het ook een vorm van afzondering: ik draag dit juist omdat ik er fan van ben - maar je kan toch ook fan zijn zónder dat te dragen?

Ik ben blij met mijn t-shirt, maar zal iemand anders denken dat ik een die-hard Street Fighter fan ben nu? Ik weet het niet.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…