Doorgaan naar hoofdcontent

Wat is een "gamer"?

Ik ben 29 geworden in juni. Daarmee ben ik alsnog jonger dan de gemiddelde gamer, wiens leeftijd schommelt tussen de 33 en 35 jaar. Maar wat is een gamer precies?

Dit heb ik mij al langer afgevraagd. Ik heb het graag over het stomme genderverschil in gamen, dat we met z'n allen het idee hebben dat gamen "iets voor mannen" is. Het is een beeld gevormd door reclame, gefocust óp mannen. Dat wilt niet zeggen dat een dame het niet leuk kan vinden om Halo, Tetris of Two Dots te spelen. De gemiddelde vrouw zal zich dus al snel minder zien als een "gamer". 

Ben ik een gamer? Ik denk van wel: ik speel graag games. Maar nu het weer drukker begint te worden bij mijn werk - Belgisch biercafé Olivier in hartje Utrecht - heb ik maar weinig tijd om echt te gaan zitten gamen. Afgelopen vrijdag had ik het met mijn collega's daar nog over. Ik heb onlangs BioShock: The Collection gekocht en wil daar echt voor gaan zitten. Tot zover heb ik misschien twee uur kunnen spelen, simpelweg omdat ik andere verplichtingen had. Ik ben vandaag vrij, maar ik moet boodschappen doen, wasje draaien, koken. Als Eline vanavond weer thuis is, ga ik niet een gewelddadige game als BioShock spelen.

Eline daarentegen speelt geregeld een potje Two Dots. Anderen spelen Clash of Clans of de opvolger Clash Royale op hun mobiele telefoon. Naast een potje The Binding of Isaac kan ik maar weinig games spelen. Ben ik dan een gamer? Iemand die games speelt, doet dat gemiddeld drie uur per week. Ik weet niet of ik met mijn rooster er drie uur op heb zitten.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.