Doorgaan naar hoofdcontent

Onttovering van de wereld, betovering van de game

Ik schreef eerder al een kort stukje over de onttovering van de wereld. Het is een theorie van Max Weber, één van de grondleggers van sociologie. Hij merkte hoe de mens van een magisch wereldbeeld naar een logische, mechanische wereld is gegaan. Het heeft te maken met levensbeschouwing; hoe de mens zich verhoudt tot het grotere plaatje en het eigen bestaan. 



In een notendop: vroeger geloofden we dat er een persoonlijke God was die voor ons zorgde. Als het regende, was dat Zijn wil. Als je ziek werd, had je waarschijnlijk iets fouts gedaan. Als je een goede oogst had, was je daar dankbaar voor. Met de wetenschappelijke revolutie is een hele hoop verklaard. Wie nog in God gelooft, ziet Hem niet als een bebaarde man in de wolken en zal de enge buurvrouw niet verdenken van hekserij. Met de onttovering van de wereld zijn een hoop bijgeloven van onze voorouders verdwenen.

Er is één belangrijk argument tegen deze beweging in te brengen. Want naast dat we niet langer geloven in God, missen we wat heet een "ultimate concern". Met het geloven in een persoonlijke God is een hoop meegemoeid: ook het idee dat onze redding gegarandeerd is (en daarmee is dus ook te verklaren waarom mensen zich aansluiten bij sekten en extremistische organisaties: ze beloven dat wat jij doet door hogere machten is gelegitimeerd).

Ik heb geen geloof. Als ik er goed voor ga zitten, dan moet ik bekennen dat ik geen idee heb wat er met mij gebeurd na mijn dood. Of er überhaupt een reden is waarom ik besta. Waarom ik nog de moeite doe om dagelijks uit bed te komen.

Wat heeft dit met games te maken? Ik ben van mening dat het medium zo populair is, omdat het de speler een doel geeft, een reden om te spelen. Je weet niet of je leven zin heeft, maar Mario's leven wel. Hij heeft één doel, één taak: de prinses redden van het kwaad.

Het mythologische aspect is ook zeer belangrijk. Misschien dat ik daar binnenkort wat over zal schrijven.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…