Doorgaan naar hoofdcontent

Lost in translation: keuzes in cover art

Grote games worden wereldwijd uitgebracht. Omdat niet elk land dezelfde cultuur en waarden kent, verschijnen games met verschillende covers. Een goed voorbeeld hiervan is dat van Ico.

Rechts hebben we de Amerikaanse cover, links de Europese
Het moet als geen verrassing komen dat Ico in Noord-Amerika een gigantische flop was, ondanks de lovende recensies. Laten we eerlijk zijn: de rechter ziet eruit als Photoshop fan art, en heeft geen thema. De linker daarentegen is dromerig, en roept melancholie op. Een ondergaande zon, twee figuren die hand-in-hand over een vlakte rennen met vreemde gebouwen.

Het plaatje, de cover, die wordt meegegeven aan een game moet veel zeggen over de game zelf. Een mogelijke koper moet worden overgehaald, het moet herkenbaar zijn en een eigen identiteit hebben. Toch lukt dat niet altijd. Hier nog wat voorbeelden van vreemde, opmerkelijke verschillen in cover art.

Zelf heb ik het idee dat Amerikaanse coverart doorgaans agressiever is, meer de toon legt op actie en geweld. Neem deze twee covers van Kirby: Squeak Squad.
Zie je het subtiele verschil van Kirby, die rechts "boos" is en links niet? Het is dezelfde game verder, maar door een piepklein detail wordt de illusie gewekt dat Kirby boos is.



Hetzelfde is met deze cover, van Final Fantasy VII: Dirge of Cerberus. Links is de meer traditionele Final Fantasy-stijl afbeelding. Rechts is deze uitgekomen in Westerse landen, ook in Europa en Noord-Amerika. Hoofdpersonage Vincent kijkt je boos aan, met een groot vuur achter zich. Links is stijlistisch, rijk versierd en is open voor interpretatie.


Gesproken over Final Fantasy, gelukkig werd de "goede" versie in Europa uitgebracht, namelijk de linker. De rechter verscheen in Noord-Amerika. Waarom? Het is de twaalfde game in de serie, mensen zijn bekend met Final Fantasy, maar niet met de personages. Links is mooi, interessant.


Misschien houden Amerikanen niet van character artwork. Ook voor Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots werd de artwork geruild voor een afbeelding van het personage.

Waarom de keuze valt op een andere cover is mij soms een raadsel. 

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…