Doorgaan naar hoofdcontent

Geweld en games: tabula rasa

Games worden vaak in verband gebracht met geweld. Gewelddadige games waren en zijn nog steeds controversieel. De twee daders van de schietpartij op Columbine High speelden vaak Doom; een paar jaar geleden werden vier jongemannen gearresteerd in New York omdat ze "geïnspireerd" zouden zijn door Grand Theft Auto.



Laat ik gelijk met de deur in huis vallen: er is geen eenduidige antwoord op de vraag of er een verband is tussen het spelen van gewelddadige games en gewelddadige gedrag. In het geval van de Columbine High schietpartij, de twee daders werd hen juist de toegang tot het spelen van Doom ontzegd, pas daarna zijn ze begonnen met het plannen van hun daad. 

Samen met Eline kijk ik de Netflix serie Narcos, over de Colombiaanse drugsoorlog van de jaren '80. Er wordt gespeeld met mensenlevens zoals je levens verliest in een potje Super Mario en het is gebaseerd op waargebeurde feiten. In 1991 had Colombia meer dan 25,000 moordslachtoffers. Zowel de drugshandelaren als de doorgewinterde en gedisillusioneerde agenten houden zich niet in om een kogel door iemand's kop te jagen.

Afgelopen woensdag liep ik 's nachts naar huis. Drie politie-auto's kwamen op hetzelfde punt afgereden. Ik stak de brug over en zie iemand een hoekje om rennen. Ik trok de conclusie: diegene moet niet wegrennen. Ik trok een sprintje en gaf de verdachte een knietje in zijn rechterknieholte en greep hem vast. Binnen no-time stonden er vier agenten om hem heen en ik werd bedankt voor mijn inzet.

Misschien is er geen direct of een causaal verband tussen games en geweld, maar hier is een andere vraag: is de geweldverheerlijking in media niet de aanzetter tot gewelddadig gedrag?

In een game als Grand Theft Auto kan je onbeperkt doodgaan én doden. Agenten komen op je af als je teveel aandacht trekt. Als je doodgaat, begin je weer opnieuw. Een tabula rasa. Misschien is dat een andere insteek: niet het idee dat spelers meer geneigd zijn om geweld te gebruiken, maar dat áls er geweld gebruikt word, de consequenties daarvan niet gezien worden.

Dit is maar een idee natuurlijk, maar het is voor mij sinds een tijdje wel weer een echte video game filosofische vraag. Als ik ongezond eet, zal ik ongezond worden. Als ik ongezonde media consumeer...

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.