Doorgaan naar hoofdcontent

Black video game characters matter?

Op Wikipedia kwam ik dit tegen: List of black video game characters, een lijstje van "zwarte" video game personages. Het is een vreemde verzameling van personages. Is dit oké, of juist onbedoeld racistisch?

Het moet als geen verrassing komen dat andere huidskleuren en culturen nauwelijks in games worden vertegenwoordigd. Game ontwikkelaars en uitgevers hebben als doelgroep jonge mannen, voornamelijk in het Westen. Blanke mannen zijn doorgaans de hoofdrolspelers in games.

In die zin is het niet gek om een poging te doen te laten zien welke personages "black" zijn. Voordat ik daar verder over ga, eerst een brainstorm-sessie over het probleem met het woord "black". In het Nederlands is er een geen vast, duidelijk, neutraal woord voor een persoon met een donkere huid. Neger klinkt te koloniaal, zwarte heeft eveneens een negatieve connotatie. In Amerika hebben donkere mensen moeten knokken voor hun burgerrechten en noemen ze zich met trots "black". Dat kan vervolgens een cultuur betekenen, maar ook een groep mensen of gewoon de huidskleur.

Dus wat is precies "black" als we het hebben over video game personages? In het lijstje komt de over-de-top actie game 50 Cent: Blood on the Sand voor. Als rapper 50 Cent schiet je alles en iedereen omver. Ook Lee Everett uit The Walking Dead staat er tussen, die als donkere man een zombie apocalypse probeert te overleven.

De vraag is dus wat is "black"? Want als ik dit zie, is het een enkel een constatering van een verschil in huidskleur. En is daarmee het hele punt van betere donkere personages willen neerzetten niet ongedaan gemaakt? Ik denk van wel. We kunnen ook een lijst maken met blanke of Aziatische personages, maar wat is het punt? Het is een vorm van segregatie.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.