Doorgaan naar hoofdcontent

Betekenis

Betekenisgeving is lastig. We geven betekenis aan alles om ons heen. Iets benoemen  - een boom, hout, bladeren, groen, wortels, takken - is er betekenis aangeven. Dat doen we de hele dag door met alles wat we zien en tegenkomen.



Het lastige met games is dat elke gamer individueel betekenis geeft aan zijn of haar ervaring. Net zoals met het proeven van bier, er is simpelweg geen één antwoord. Als we het hebben over kunst kunnen twee mensen daar compleet anders overdenken. Wat we denken terug te zien in verhalen heeft sterk te maken met onze eigen levens, omdat we allemaal verdriet, pijn, plezier en andere sleutelmomenten hebben meegemaakt. Een vader-zoonrelatie in een boek kan mij bijvoorbeeld meer doen dan een plotlijn over een familielid met een levensbedreigende ziekte, omdat ik dat laatste niet ken.

Wat ik denk over The Last of Us is mijn eigen mening. Maar zelfs met een poging te doen met het proberen van een "objectieve" uitspraak leg ik daar mijn eigen visie in. Gaat het over Joel en Ellie? Als het de bedoeling is geweest van de maker, maakt dat iets uit?

Eerder had ik het al over de gamer als co-creator. Ik máák de game door het te spelen, ondanks dat de game bestaat zonder mijn inmenging. Maar er gebeurt pas iets als het gespeeld word.

Dat doet me denken aan een ka'on - de Japanse zenboeddhistische denkraadsels. Als een boom in het bos omvalt en er is niemand om het te horen, maakt het dan geluid? Als er niemand is om een spel te spelen, is het dan nog een spel?

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.