Doorgaan naar hoofdcontent

Sprechen sie games?

Eline heeft Journey uitgespeeld. Na eerst haar Flower hebben laten zien, speelde ze van de week de andere game van Thatgamecompany. Twee dagen later vertelde ze zelf de game te hebben uitgespeeld. Ik was apetrots.

Op het moment dat ik haar Journey liet zien, viel mij iets op. Eline spreekt niet de game beeldtaal waar ik zo vertrouwd mee ben. Dat is geen kritiekpunt, in tegendeel: het maakt begrijpelijk hoe niet-gamers moeite hebben het medium te verstaan. Daarnaast heb ik gisteren BioShock: The Collection gekocht, een remaster verzameling van de BioShock games.


Volg de pijl om de game uit te spelen

Journey is traditioneler qua gameplay dan Flower; het personage bestuur je met de linker thumbstick, de rechter bestuurt de camera. Het zijn twee handbewegingen die tegelijkertijd gedaan kunnen worden, maar dat vereist een bepaalde souplesse. Om te zien waar je heen moet gaan is dus niet altijd in beeld. Ik merkte dat Eline anders naar game keek dan ik. Met mijn jarenlange ervaring in het spelen van games hoefde ik niet na te denken waar ik heen moest of wat ik moest doen. Tegelijkertijd was er ook een moment dat zich juist liet lijden door de game, terwijl ik dat moment oversloeg maar daardoor juist langer deed over hetzelfde stuk. Dat ik dacht de game beter te lezen wilt dus niet zeggen dat ik het daardoor ook beter begrijp.

Boven in beeld geeft een gouden pijl het doel aan.
BioShock is een first-person shooter; de camera is het hele gezichtspunt. Ik ben bekend met de game en neem graag mijn tijd. Bovendien speel ik het op de allerhoogste moeilijkheidsgraad, juist omdat ik er zo vertrouwd mee ben. Zo nu en dan komt er een pop-up naar boven, die oppert om op een knop te drukken zodat ik de kaart zie of mij er aan herrinert dat ik naar een bepaalde kamer moet. Dit kan je overigens uitzetten en heb dat ook gedaan.

Dat er zo'n herrinering in zit is begrijpelijk. BioShock kent min of meer traditionele levels, maar deze zijn bijzonder groot en zijn verschillende manier om deze te doorlopen. Journey daarentegen is een simpele, elegante game, zonder sterke narratief of uitdagende gameplay. Afgezien van een paar korte momenten waarbij gecommuniceerd wordt dat X springen is en O ervoor zorgt dat je energie kan herladen, laat de game je volledig vrij.

Gulden middenweg

Ik vraag me of er een balans te vinden is tussen deze twee uitersten. BioShock is een uitdagende game, maar deze manier breekt de immersie. Ik weet best dat ik een game speel die ik al tientallen keren eerder heb gespeeld, maar dat wilt niet zeggen dat ik alsnog graag me laat verrassen door de gamewereld en het verhaal. Een pop-up die me wijst op het menu is dan onnodig en storend. Journey is zo elegant en strak dat er geen ruimte is voor meer tekst en uitleg. Dat hoeft in principe ook niet, maar dat neemt niet weg dat het niet duidelijk wat er gedaan moet worden. Ik zou zelfs opperen dat game ontwikkelaars daar rekening meehouden, want door beter communicatief te zijn in de game kunnen niet-gamers of beginnende gamers minder het gevoel hebben alsof ze in het diepe water worden gegooid. 

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.