Doorgaan naar hoofdcontent

Poetin used censorship! It's super effective!


De Russische YouTuber Ruslan Sokolovsky is gearresteerd omdat hij Pokémon Go speelde in een kerk. Het is het zoveelste treurige moment in Poetin's nieuwe Rusland. Op 11 augustus zette Sokolovsky een filmpje online. Tip: YouTube kan Russisch automatisch vertalen naar Engels.


Sokolovsky begint met het bespreken van de nieuwe wetgeving geïntroduceerd in juli. Op het gebruik van mobiele telefoons in kerken staat een maximale gevangenisstraf van drie jaar. Als protest gaat hij een Orthodoxe kerk binnen om daar Pokémon Go te spelen.

Sokolovsky zou eergisteren zijn gearresteerd. Hij is beschuldigd van het "beledingen van religieuze gevoelens" maar ook met "aanzetten tot haat". De YouTuber kan mogelijk een gevangenisstraf krijgen van welgeteld vijf jaar. Om advocaat van de duivel te spelen: het lijkt mij niet slim om zoiets te doen in Rusland. Aan de andere kant, iemand moet het doen. De krankzinnigheid van Poetin's illusie van een uniform neo-conservatief Rusland kent geen einde.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…