Doorgaan naar hoofdcontent

Nomen est omen


Meer dan anderhalve maand geleden schreef ik een stuk over mijn ergernis over video game titels. Dishonored en het aankomende vervolg is hier een goed voorbeeld van. De game is uitgekomen in 2012 en is gemaakt door de Franse ontwikkelaar Arkane Studios. De combinatie van first-person en stealth was bijzonder goed ontvangen. In de game bestuur je Corvo Attano, bodyguard van de Keizerin, die net terugkomt van een lange reis. Het rijk is in verval; een rattenplaag heeft de stad Dunwall in zijn greep. De Keizerin wordt vermoord en Princess Emily wordt ontvoerd. Corvo krijgt de schuld - vandaar de naam Dishonored, onteerd.

Let op: enkele spoilers voor Dishonored vanaf dit punt.

Corvo weet dankzij een groep loyalisten te ontsnappen. In een droom verschijnt er een mysterieus persoon, de "Outsider", die Corvo bovennatuurlijke krachten schenkt. Verschillende missies moeten ondernomen worden om de verantwoordelijken uit te schakelen. Dat kan op verschillende manieren. De game heeft een karma-systeem: door zo weinig mogelijk slachtoffers te maken heeft een betere uitkomst dan door iedereen over de kling te jagen. Sterker nog, het is mogelijk om geen één slachtoffer te maken, door tegenstanders bijvoorbeeld te verbannen of een geheim openbaar te maken.

De game eindigt met Emily te hebben gered van de loyalisten, die Corvo hebben verraden. In een filmpje zie je hoe Emily als Keizerin is. Door veel slachtoffers te maken is Emily wraakzuchtig en regeert met ijzeren hand. Met zo weinig mogelijk dood en verderf is zij een goede heerser, die een nieuw gouden tijdperk voor het Rijk inluidt.

En dan nu het vervolg, met de weinig originele titel Dishonored 2. Wat tot zover bekend is, is dat Emily van de troon word gestoten. De game kan gespeeld worden als Corvo, maar ook als Emily - een leuke toevoeging. Betreft gameplay is het soortgelijk; vanuit een first-person view, gebruikmakend van wapens en mystieke krachten. Nu de vraag: wie is er "dishonored" in Dishonored 2? Emily is van de troon gestoten. Ik zou een titel als Dethroned geweldig hebben gevonden; in dezelfde stijl met het voorvoegsel "de-", een ontkennend of negatief geladen woord. Heeft het een 2 vanwege twee speelbare personages? Dan zou Two Dishonored zelfs een elegantere titel zijn.

De naam die een tekst - een cultureel object dat "gelezen" kan worden - draagt zegt iets over de tekst zélf. De naam is onderdeel van de opvatting, hoe er gedacht word over de game. Door een game een sterkere naam te geven, een originele en eigen naam, krijgt het een plek in het collectief bewustzijn, los gezien van het origineel. We hebben het over De Gevangene van Azkaban, niet Harry Potter 3. Return of the Jedi, niet Star Wars 6.

Game ontwikkelaars en uitgevers zouden onderhand mogen doorhebben dat een gamer bekend is met games. Spelers van het origineel zijn op de hoogte van het vervolg; mogelijk nieuwe spelers hebben naar alle waarschijnlijkheid toegang tot internet. Als ik "dishonored" google, zie ik een link naar het Wikipedia artikel, de officiële website, YouTube-filmpjes. Als ik "dishonored 2" google, krijg ik dezelfde resultaten. Het mag dus best een spannendere titel dragen dan Naam van het Origineel 2

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…