Doorgaan naar hoofdcontent

Hey! Listen: Mijn favoriete game

Wat ik probeer met Video Game Filosofie is een beschouwende, kritische blik te werpen op games, de game industrie en game cultuur. Tegelijkertijd ben ik zelf een gamer en heb mijn eigen voorkeuren. Zo speel ik zelden race of andere sportgames en first-person shooters zoals Call of Duty of Battlefield kunnen mij niet interesseren. Mijn favoriete game echter, daar kan ik veel over zeggen. Ik heb het over The Legend of Zelda: Ocarina of Time (hierna: Ocarina of Time). 

Het introscherm van de game.
Ocarina of Time is de eerste 3D-titel in The Legend of Zelda serie van Nintendo, dat uitkwam op de Nintendo 64 in December 1998. Later verscheen er een remake voor de GameCube, deze is ook digitaal heruitgebracht voor de Wii en Wii U. Voor de Nintendo 3DS is een versie met 3D beelden gemaakt, deze kwam uit in 2011.

Waarom vind ik Ocarina of Time het beste spel tot zover? Ik vind het de beste titel aan de hand van vijf onderdelen. Dat zijn: 1) Mythe en mystiek. 2) Vrijheid. 3) Sfeer. 4) Doel. 5) Plezier.


1) Mythe en mystiek

De games in The Legend of Zelda serie gaan doorgaans over een mystiek en krachtig voorwerp, genaamd de Triforce. Het zijn drie gouden driehoeken, geschonken door de oergodinnen aan de wereld van Hyrule, die elk ook Triforce worden genoemd. De Triforce van macht behoort toe aan Ganon, die van wijsheid aan Zelda en die van moed aan Link. In elk game speel je met een andere Link, vechtend tegen een andere Ganon, samen met een andere Zelda. Door de serie heen zitten verwijzingen naar gebeurtenissen in vorige games; eeuwenoude profeties en voorspellingen vormen de kern van de mystieke wereld van Hyrule.

In Ocarina of Time heeft Link een nachtmerrie van Ganon en Zelda; hij trekt erop uit om hem te stoppen. Verschillende wapens moeten worden gevonden om hem daarmee te helpen. Het is een fantasywereld, die overtuigend is. Zoals ik beschreef in mijn stuk over Journey, het geeft niet teveel weg. Het maakt niet duidelijk wie Link's ouders zijn, waarom hij bij de Kokiri in het bos woont en niet als een Hylian in de stad of op een boerderij. 

2) Vrijheid

Ocarina of Time een action role-playing game. Link moet door kerkers en ruïnes heen om verder te komen. Na een vrij lineair begin, mag je Hyrule Field op. Als doel moet je naar het kasteel, maar er staat niks in de weg om eerst zoveel mogelijk te ontdekken.

Later, met meer items en speciale wapens, wordt de spelwereld langzaamaan groter. Het tempo daarin is cruciaal: je voelt je niet onverdonderd, je wilt juist graag een nieuw gebied ontdekken. Backtracken - dat wil zeggen, oude kerkers doorgaan met nieuwe mogelijkheden - maken het leuk om terug te keren. Bommen bijvoorbeeld krijg je redelijk snel, daarmee kan je in de eerste kerker - de Deku Tree - weer een nieuw item vinden.

Daarnaast zijn er nog een handjevol sidequests en minigames te vinden en doen. De Master Sword quest bijvoorbeeld is de langste in de game, maar is niet nodig om de game uit spelen. Alle 100 gouden Skulltula's vinden is ook een flinke opgaaf.

3) Sfeer

Naast de mystieke en intrigerende wereld die Hyrule is, heeft de game een briljante soundtrack. De ocarina uit de titel is een muziekinstrument, waar de wereld mee beïnvloed kan worden. Epona's Song, Zelda's Lullaby, Song of Storms, noem maar op. Op Hyrule Field gaat de zon op en weer onder - een haan kraait bij het eerste daglicht, een uil oehoet bij het donker. Hyrule Castle is overdag een drukke markt, het zanderige land van de Gerudo's voelt exotisch en gevaarlijk aan.

De kerkers kennen allemaal een eigen sfeer en identiteit. Dodongo's Cavern is een grot met vuurspuwende hagedissen, de Water Temple is één grote moeilijke puzzel met water, en Lord Jabu Jabu is een walvis waarin je een parel moet vinden.

4) Doel

Ocarina of Time geeft je een duidelijk doel: Link moet Ganon verslaan. Na ongeveer één-derde van de game kan je middels het Hero's Sword "volwassen" worden - zeven jaar in de toekomst heeft Ganon de macht gegrepen. Dat geeft je een duidelijk beeld en reden waarom wat je doet zo belangrijk is. De drukke markt van Hyrule Castle is een smeulende hoop; mensen leven in angst.

Ondanks dat je de vrijheid hebt om ondertussen sidequests te gaan doen, laat Navi Link eraan herinneren dat er echt iets op het spel staat. "Hey! Listen!" hoor je het elfje zo nu en dan roepen. Wat je doet is belangrijk. De game laat je dat telkens weten.

5) Plezier

Samenvattend en de kwintessens van Ocarina of Time is dat het leuk is. Het blijft enig om door Hyrule Field te banjeren of met de Skullkids in Kokiri Forest te dansen. En de Gorgons in Gorgon City! Het geluid van de hookshot is onvergetelijk. Of rijden met Epona, jagend op spoken.

Ocarina of Time is voor mij tot zover de beste game gemaakt. Het tempo, de gameplay mogelijkheden, het verhaal en graphics: het is een meesterwerk. Dat zeg ik heel objectief, echt waar.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.