Doorgaan naar hoofdcontent

De onttovering van de wereld, deel 1

Max Weber (1864 - 1920) is één van de grondleggers van de moderne sociologie. Hij introduceerde het idee van de "onttovering van de wereld". Door industrialisatie, rationeel denken en doorgaande individualisatie is de mens minder gaan geloven in een mythische wereld.

Vraag je je wel eens af of de wereld een doel heeft? Of jouw leven specifiek? Vroeger waren dit soort vragen ingevuld. Als een christen in de Middeleeuwen wist je wat je taak was in het leven. Je vroeg je niet af wat er zou gebeuren na je dood, of er een God was of waarom er een ziekte uitbrak. Het hoorde bij het leven. Dit klinkt misschien als iets uit een sprookje of als een religieus concept, maar dat is het maar deels. Ook het idee bijvoorbeeld van een socialistisch utopie of een extreem rechts wereldbeeld is het in stand houden van een magisch wereldbeeld.

De Westerse mens gelooft niet meer in een magische wereld. Maar toch maken we ons niet druk of God wel of niet bestaat, en als er een ziekte uitbreekt is dat de schuld van onszelf. Geloven in een magische of onttoverde wereld heeft veel gelijkenissen. Er is één belangrijk verschil en dat is het "ultimate concern", een existentieel fundament waarop de mens drijft.

Want waarom sta je 's ochtends op? Om naar je werk te gaan, zodat je met je zuurverdiende centen je huur of hypotheek kan betalen en op vakantie kan gaan. In het grote plaatje, zou het uitmaken als je zou blijven liggen? Als je zou worden ontslagen en je je huis wordt uitgezet? Het antwoord is nee: de wereld blijft draaien, oorlogen blijven gevoerd worden en baby's blijven komen. Ik probeer je niet te overtuigen over de mogelijke zinloosheid van het bestaan, dit is één lange inleiding over het zoeken naar betekenis. Hier ga ik morgen op verder!

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.