Doorgaan naar hoofdcontent

Castlevania is 30 jaar oud - hurray, questionmark?

Vandaag is er een game mijlpaal bereikt. De langlopende gamereeks Castlevania is 30 jaar oud. De serie draait om de eeuwenlange strijd van de Belmont familie tegen Dracula. De serie kent een paar hoogtepunten en een heleboel dieptepunten. Is het tijd voor een feestje, of misschien een afscheid?



Mijn eerste ervaring met Castlevania was de GameBoy titel Castlevania: The Adventure uit 1989. Ik begreep er niet veel van destijds. Ter illustratie, hier een gameplay filmpje.


Toen 3D games gemeengoed werden - Tomb Raider, Super Mario 64 - verscheen er een 2D titel van Castlevania in 1997. Het leende sterk van role-playing games: ervaringspunten moeten worden opgedaan om sterker te worden, en nieuwe items en wapens zorgen voor meer variatie. Door het succes van Symphony of the Night en hoe het doet denken aan Nintendo's Metroid serie worden zulke games tegenwoordig metroidvania's genoemd.

Maar waar zijn we nu? In 2010 verscheen de vermakelijke Lords of Shadow, gevolgd door een direct vervolg in 2014. Kleine titels als Harmony of Despair en Order of Ecclesia hebben weinig indruk gemaakt. Er zijn onbegrensde mogelijkheden met Castlevania: de games spelen zich door de eeuwen heen af en er is geen vastgestelde continuïteit.

Konami maakt er op dit moment een potje van. Metal Gear Survive werd allesbehalve positief ontvangen. Silent Hills werd geannuleerd. Aan de ene kant zou ik graag zien dat er een nieuwe Castlevania het licht zou zien, maar onder het huidige beleid van Konami zou dat betekenen dat het gepaard gaat met annuleringen, productievertragingen en het uiteindelijk een compleet andere game zou zijn dan de bedoeling is. Dus ik zeg voorzichtig "gefeliciteerd" tegen Castlevania, want liever geen nieuwe game, dan een slechte game.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.