Doorgaan naar hoofdcontent

Beeldvorming over en dóór games

Onder beeldvorming verstaan we hoe onze denkbeelden - opvattingen, meningen en levensbeschouwing - worden gevormd door onze omgeving. Opgroeien in een conservatief dorp of het kind zijn van vrijdenkende ouders is medebepalend hoe je naar de wereld kijkt. De media die we consumeren zijn niet alleen gebaseerd op onze leefwereld, maar vormt deze ook.



Games zijn een gigantische industrie. Wereldwijd spelen mensen games. Dit kan niet onderschat worden - zo ongeveer iedereen speelt games. Wat er in games voorkomt en hoe ermee omgegaan wordt heeft dus invloed op de speler. Als een moslim personage positief wordt behandeld heeft dat een bepaald effect op hoe een gamer denkt over moslims. Maar hoe vaak zie je een moslim in een game? Niet eens als slechterik of in een historische setting, in welke game is een personage "gewoon" moslim?

De meest personages zijn blank, mannelijk en jong. Het idee achter media representatie heeft te maken met de illusie dat we graag zouden kijken naar wat we zelf zijn. Maar klopt dat wel? We kijken naar fantasy en science fiction films, we lachen om idiote films en schrikken ons een hoedje van horrorfilms. We hoeven het heeft niet alleen te maken met vertegenwoordiging van de mensheid in al haar facetten, maar ook dat hierdoor onbewust de opvatting dat blanke hetero mannen centraal staan. Ik heb niks te klagen. Ik ben een blanke hetero man van 29 jaar. Alsof ik voorbestemd ben om de Held te zijn. In hoeveel games zit een niet-blank hoofdpersonage? Of een ouder-dan-gemiddelde vrouw? Een homoseksueel personage?

Hier komt nog een probleem bij kijken: de beeldvorming over games. Omdat het medium helaas nog teveel van de ouderwetse doelgroep uitgaat, worden games gemaakt voor jonge mannen. Marketing is daar op gericht, taalgebruik en beeldmateriaal ook. Paradoxaal genoeg is de gemiddelde leeftijd van een gamer niet langer 15, maar 33 tot 35 jaar. Alsof de gemiddelde vader nog steeds zit te wachten op gewelddadige shooters waarbij alles kapot kan. Het is een vicieuze cirkel: marketing is gericht op jonge mannen, jonge mannen kopen games en games worden gemaakt voor jonge mannen.

Het is niet de taak van games of van game ontwikkelaars om maatschappelijke verandering teweeg brengen, maar er is vast een gulden middenweg tussen het stereotype van een bebrilde nerd, alleen achter zijn computer, en tussen een lesbische, vrouwelijke moslima van 65 jaar te gebruiken. Dat je als speler in de digitale huid zou kunnen kruipen van zo'n personage is alleen maar meer interessant. Dus alsjeblieft, Nintendo, Konami, Square Enix en alle andere ontwikkelaars: stel je 's voor dat het 's niet een sterke kerel is met een geweer als hoofdpersonage.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…