Doorgaan naar hoofdcontent

Wat als de game niet eerlijk is?

Gisteren schreef ik een stukje over dat het onmogelijk is om vals te spelen in video games. Vandaag de vraag: wat als de game niet eerlijk is? Dit kan zijn om verschillende redenen. Een glitch bijvoorbeeld, of een fout tijdens het saven.

Ik zei gisteren dat er niet valsgespeeld kan worden, omdat alles in en van de game daar onderdeel van is. Maar wat als de game de speler op bepaalde momenten niet juist behandelt? Een voorbeeld.

Ik speel The Binding of Isaac. Linksboven in het beeld is een item, wat herhaaldelijk gebruikt kan worden. Ik vond de Blank Card, dat een gevonden kaart imiteert. Speelkaarten staan rechtsonder in beeld. Ik vond de kaart "2 of Diamonds", dat alle munten verdubbelt. Kaarten worden normaal één keer gebruikt, maar door de Blank Card kon ik nagenoeg onbeperkt en herhaaldelijk mijn munten verdubbelen. Dat ging een tijd goed; maar op een geven moment was de 2 of Diamonds weg. Ik kan nu zweren dat ik de kaart niet heb gebruikt. Ik was teleurgesteld en geïrriteerd.

Maar zelfs met ervanuit gaande dat ik inderdaad niet de verantwoordelijke was, dit was onderdeel van de game. Ik kan hier eigenlijk niet ontevreden over zijn. Het is misschien een grotere verrassing als je er achterkomt dat een autosave op het verkeerde moment betekent dat je vast zit dan het af gaan door geen levens meer te hebben, maar het is een mogelijkheid die bij de game hoort. Net zoals dat regen een sportwedstrijd kan verpesten, er zijn meerdere factoren van invloed.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.