Doorgaan naar hoofdcontent

Video game film? Video game serie!

De vorige CEO van Ubisoft zei in een interview met GameSpot dat hij denkt dat binnenkort films gebaseerd op games beter zullen worden. Als voorbeeld noemde hij de Assassin's Creed film en de aankomende Tomb Raider film. Ik moet toegeven, ik ben het met hem eens. Er hoeft er niet veel te gebeuren om de volgende reeks films ook maar een klein beetje beter te maken.

Ik ben niet tegen het verfilmen van games, ik begrijp alleen niet waarom het gebeurt. Want films gebaseerd op games hebben niet bepaald een goede reputatie. De eerste verfilming was Super Mario Bros., uit 1993. Waar denk je aan, bij Mario? Paddestoelen, power-ups, Mushroom Kingdom, Princess Peach, Yoshi, zoiets? Hier is de trailer van de film.


Een dystopische stad, dinosaurus-mens hybriden, explosies, vlammenwerpers, een meteoor. Ik heb andere beelden bij Super Mario Bros. Zelfs met de teleurstellende films Hitman: Codename 47, Max Payne en Warcraft blijft Hollywood proberen. Ik heb een beter idee: maak een serie van een game.

Wie kijkt er precies?

Laten we het eerst hebben over de doelgroep. Om de film interessant te maken voor "het grote publiek" moet er worden gesleuteld aan het verhaal. Dit is een groot probleem geweest in de geschiedenis van films gebaseerd op games, niet alleen Super Mario Bros. In de Prince of Persia serie heeft de Prins geen naam, maar in de film wel. Street Fighter en Mortal Kombat zijn onevenwichtig van toon: dan is het absurd, dan serieus. In Hitman is het de bedoeling dat je zo weinig slachtoffers maakt en niet gezien wordt. In de film is één grote knalpartij. Resident Evil is een survival horror serie, waar je voorzichtig het spel doorloopt, maar de films zijn compleet over-de-top.

Mortal Kombat is geen goede film.
De verantwoordelijke studio keert de kern van fans van zich af en weet niet het grote publiek aan te spreken. Neem de film Warcraft bijvoorbeeld, gebaseerd op games van ontwikkelaar en uitgever Blizzard. Voor wie precies is de film bedoeld? Fans van Warcraft kennen het fictieve universum waarschijnlijk beter dan de producenten. Gamers over het algemeen zijn op de hoogte van de serie. Maar ik kan me goed voorstellen dat een doorsnee bioscoopbezoeker denkt aan de massively multiplayer online role-playing game World of Warcraft: de game die mijn broer/klasgenoot/nerds op tv spelen.

Maar zoals Netflix heeft aangetoond met series als Daredevil en Jessica Jones en HBO met Game of Thrones, je hoeft niet bekend te zijn met het bronmateriaal om de serie te kunnen volgen, laat staan een fan van te zijn. De toon ligt niet op het feit dat het gebaseerd is op een strip of een reeks fantasy-boeken, maar het wordt terecht gepresenteerd als een kwalitatief goede serie. Er zou dus niet te hoeven worden getornd aan de essentie van de game.

Speeltijd en verstreken tijd

Een ander punt is een kwestie van tijd. Hoe lang duurt een gemiddelde film? Anderhalf tot twee uur. Hoe lang ben je bezig met een gemiddelde game? Dat is een ander verhaal, want er zijn zoveel verschillende soorten games. De website howlongtobeat.com heeft een mooi overzicht hoeveel tijd in een game gestoken moet worden. World of Warcraft: 4971 uur. Hoe lang duurt de film Warcraft? 2 uur.

Moet je nagaan dat vóór de Assassin's Creed film er in totaal negen games zijn verschenen en zes spin-offs. Dat is meer dan 141 uur aan speeltijd. De games spelen zich af in verschillende tijdsperioden: de Derde Kruistocht, de Late Middeleeuwen, de Vroegmoderne Tijd, ga zo maar door. Al zouden ze één game verfilmen, in de eerste Assassin's Creed gebeurt zoveel, dat valt niet te vertalen naar een film. Een succesvolle series als Game of Thrones heeft ongeveer tien afleveringen per seizoen. Dan kan er in één seizoen het verhaal van de eerste game verteld worden. Op deze manier kan de kijker de personages goed leren kennen en om ze geven.

Kosten en baten

Warcraft heeft tot zover 443 miljoen dollar omgezet. Zelfs met een budget van 160 miljoen wordt het gezien als een teleurstelling. Het zesde seizoen van Game of Thrones had een budget van 10 miljoen dollar per aflevering. Een enorm hoog bedrag. Dat keer tien is alsnog 60 miljoen dollar minder dan de productiekosten van Warcraft. Als HBO bereid is om dat geld in Game of Thrones te steken moeten we concluderen dat de serie winstgevend moet zijn.

En ik denk niet dat de Tetris filmtrilogie een succes zal zijn. Maar ook niet als serie.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.