Doorgaan naar hoofdcontent

Terug naar Rapture met Ken Levine

Onlangs schreef ik nog dat ik teleurgesteld was in The BioShock Collection, de high-definition remakes van BioShock, BioShock 2 en BioShock Infinite. Ik ben een enorm groot fan van BioShock, maar het idee van een grafisch verbeterde versie vond ik onnodig. Misschien heb ik het eerder gemist of heb ik er over heen gelezen, maar The BioShock Collection komt ook met developer's commentary.

Developer's commentary wilt zeggen dat de maker ervan tijdens de game vertelt over het ontwikkelingsproces. Bij films en series is dit meer gebruikelijk; voor de release op DVD of Blu-ray wordt een sessie opgenomen. Meestal is het een combinatie van regisseur, producent en acteur, die vertellen waar ze tegen aan liepen. Soms vertellen ze een memorabele anecdote of halen ze herinneringen op. Portal heeft dit gedaan; na de game te hebben uitgespeeld kunnen er zwevende tekstballonen aangeklikt worden, die vertellen over het maken van de game. Zeer interessant, omdat het een kijkje achter de schermen geeft. Doorgaans zijn game ontwikkelaars te vinden op expo's, waar ze de beste kant van hun werk belichten. Dit is eerlijker, meer open en voelt persoonlijker. De ontwikkelaar kan zonder de aanwezigheid van honderden kijkers zeggen hoe het is om zijn eigen werk met een kritische blik te bekijken.

Ik ben benieuwd naar het commentaar van Ken Levine, creative director en schrijver van BioShock en BioShock Infinite. Levine komt uit een joods gezin, maar noemt zichzelf atheïst. Dit is interessant, want beide games zijn zeer sterk in het benaderen van joods-christelijke ethiek. Misschien toch een reden om Rapture weer te bezoeken.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.