Doorgaan naar hoofdcontent

Star Wars op Netflix. Wat is de beste Star Wars game?

Ja, voor wie het nog niet heeft gehoord: alle zeven Star Wars films staan sinds vorige week op Netflix, inclusief The Force Awakens. Ik vond het hoog tijd om de epische science fiction saga weer 's te kijken. Ik zal niet verslag doen over de films, maar iets anders bespreken. Want wat is de beste Star Wars game? Ik bedoel niet wat de hoogst gewaardeerde game met Star Wars elementen is; ik bedoel welke game het meeste "Star Wars-achtig" is.

Eerst: wat maakt Star Wars, Star Wars precies? De gevechten met lasers en lightsabers? Of het vliegen met starfighters door de ruimte? Misschien de krachtige en mysterieuze Jedi? Wat A New Hope, The Empire Strikes Back en Return of the Jedi zo leuk maken zijn de personages. Je kan je identificeren met Luke als ie klaagt dat hij nog naar Toshi Station wilde gaan om power converters wilde gaan halen, maar een vervelend klusje moet doen. Lando's kleffe en ineffectief geflirt met Leia heb je een vriend ook zien doen in een café. Het weerzien van Han Solo en Chewbacca in Jabba's gevangenis is hartverwarmend: twee beste vrienden herenigd. Dát maakt Star Wars de serie die het is (en ook waarom de prequel trilogie zoveel fout doet, maar daar zal ik het niet over hebben).

Als de persoonlijke relaties tussen de personages de kern vormen moeten we een hoop goede Star Wars games overboord gooien, zoals Battlefront, Rogue Leader en de vermakelijke Lego Star Wars games. Games die direct gebaseerd zijn op de films moeten we helaas niet meenemen, of games zoals Star Wars - Episode I: Racer. Welke wel? Games met een sterke narratief dus. Maar niet elke game heeft een goed verhaal, The Force Unleashed bijvoorbeeld, wat zich afspeelt in een "wat als..." scenario, waar Darth Vader in het geheim een eigen leerling heeft. Genoeg gemopperd: hier een lijstje van de meest Star Wars-achtige Star Wars games.

  • Knights of the Old Republic moet als eerste genoemd worden. Deze action role-playing game door is nog steeds een klassieker. De game speelt zich 4000 jaar af voor de gebeurtenissen in de films. Het voordeel is dat alles nieuw en vreemd aanvoelt, zelfs als je planeet bezoekt die je al kent. Vergelijkbaar met ontwikkelaar BioWare's latere titels BioWare Mass Effect en Dragon Age speel je met een hoofdpersonage die een groep om zich heen moet vormen om een epische queeste te ondernemen. Vooral de sarcastische en bloeddorstige huurmoordenaar droid HK-47 is hilarisch, die steevast levende personages "meat bag" noemt.
  • Jedi Knight II: Jedi Outcast is de eerste game die goed Jedi-krachten en lightsaber gevechten wist te vertalen. Kyle Katarn is een undercover agent van de Rebellen, die gevoelig blijkt te zijn voor de Force. In het eerste deel gaf hij zijn krachten op, maar als een hagedis-achtige bad guy, Desann, zijn vriendin vermoordt moet hij weer the ways of the Force leren. Bovendien heeft Desann een machine gemaakt die Force-krachten kan overbrengen naar zijn volgelingen, dus Kyle moet veel gebruik maken van zijn lightsaber. Luke Skywalker en Lando Calrissian komen langs.
  • Republic Commando is één van de betere games die uit de prequel trilogie is voortgekomen. In de game bestuur je een kloon, die samen met drie anderen een speciale eenheid vormt, Delta Squad genaamd. Je moet je teamleden bevelen geven om door lastige gevechten heen te komen en je leert te vertrouwen op hun ervaring en advies.
Goed. Helaas ga ik vanavond The Phantom Menace kijken. Yippee.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.