Doorgaan naar hoofdcontent

PlayStation Now: nauwelijks de moeite waard

Met één dag aankondiging heeft Sony PlayStation Now beschikbaar gemaakt voor PC. PlayStation Now is een game abonnementservice, waarbij voor een vast bedrag per maand de gebruiker een aantal games kan spelen. Het is een verrassende keuze van Sony, en ik juich het besluit toe. De vraag alleen: is het het waard?


Hoe werkt het? PlayStation Now is te vergelijken met een dienst als Spotify. Een game draait op servers van Sony en streamt het beeld naar de speler toe. Via internet kan je de game spelen; je slaat niks op. Er hoeft dus niks te worden gedownload. Een goede internetverbinding is wel vereist: er kan geen lag zitten natuurlijk. As je op de knop drukt om te springen en een halve seconde later komt het signaal pas door is niet bedoeling.

Ik moet zeggen: 16,99 per maand is prijzig. Er zijn meer dan 400 games beschikbaar, maar hoeveel games zullen daadwerkelijk gespeeld worden? Het eerste probleem is dat er tot zover alleen PlayStation 3 games op PlayStation Now zitten. Geen PlayStation 4 games of PlayStation Vita dus. En dat terwijl de PlayStation 4 in november alweer drie jaar oud is. Niet dat de PlayStation 3 geen interessante games heeft. De voorheen PlayStation exclusives Uncharted, The Last of Us en Infamous zijn nu ook te spelen op PC. Ook de HD remakes van PlayStation 2 games, zoals Ico en God of War staan online. Maar er zit een bijzonder groot deel tussen van multiplatform games, zoals de Batman: Arkham serie, Borderlands en Devil May Cry. Leuke games, maar ook beschikbaar voor Microsoft Windows en Xbox 360. En er zitten games tussen die menig gamer niet eens zal proberen, zoals Magic Orbz, een Breakout-kloon, of Mahjong Tales: Ancient Wisdom, een mahjong game.

Dan is er ook nog 's PlayStation Plus. Om online te mogen spelen op een PlayStation 4, moet de speler PlayStation Plus afnemen. Daarnaast krijg je elke maand een klein aantal games. Het zijn dikwijls kleine indie titels - de één beter dan de ander - maar in het verleden kwam bijvoorbeeld BioShock Infinite, Red Dead Redemption en Assassin’s Creed III voorbij. PlayStation Plus is per maand, per kwartaal of per jaar af te nemen. Een jaarabonnement is 50 euro. Zo lang het abonnement loopt, kan je de games spelen - niet met terugwerkende kracht alleen. Ik heb bijvoorbeeld PlayStation Plus vanaf dag één. Ik heb een PlayStation 3, 4 en Vita: mijn bibliotheek is gigantisch.

Voor mij is PlayStation Now niet interessant. Ik denk voor PlayStation 4 eigenaren die nooit een PlayStation 3 hebben gehad tot op zekere hoogte, maar niet voor die prijs. Willen ze online spelen, krijgen ze al maandelijks games via PlayStation Plus. Voor PC gamers hetzelfde verhaal: ongetwijfeld dat ze een groot deel van de games al gespeeld hebben. Het is een goede keuze van PlayStation, maar de prijs moet omlaag en er moeten meer recente games op. PlayStation Now? PlayStation niet nu.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.