Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuwe feature: RWYS

Na het schrijven van Sunday Service #6 besloot ik om weer eens mijn PlayStation Vita uit de kast te pakken. De Sony handheld heeft geen goede naam, maar het is een mooi apparaat. Ik zag dat ik de originele Tomb Raider uit 1996 erop heb staan. Ik besloot om de game weer 's te proberen en vervolgens moest ik denken aan mijn betoog van die dag. Vandaar de nieuwe column RWYS, wat staat voor "replay what you sow". In plaats van "reap what you sow", de Engelse variant op "wat men zaait, zal men oogsten". Dit is tweeledig. Ten eerste, omdat ik gamers aanmoedigde om af te maken waar ze mee bezig zijn en wie A zegt, moet ook B zeggen. Ten tweede, ik herspeel de games die allang uit zijn. Ik wil hiermee een klassieke game mee gaan uitspelen, op het tempo van één level per dag. Elke dag schrijf ik een kort stuk over mijn ervaringen en gevoelens over de game.

Waarom op dit tempo? Eén level is precies genoeg. Het blijft leuk voor mij en is behapbaar voor de lezer. Wat mij interessant lijkt, is om te kijken wat werkt qua gameplay, waar de game vooruitstrevend is gebleken of juist mateloos gedateerd is. Heeft het de tand des tijds heeft weten te weerstaan, of kan ik als gamer anno 2016 niet meer terugkeren naar oude games? Vandaar RWYS: wat kwam er vóór vandaag?

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…