Doorgaan naar hoofdcontent

RWYS: Tomb Raider #1

Bij RWYS speel ik een klassieke game uit door elke dag één level te spelen. Zo kijken we met een scherpe blik terug naar oude games. Speel je mee?

Tomb Raider #1

Voor de eerste reeks RWYS speel ik Tomb Raider uit 1996, de eerste game met de Britse archeologe Lara Croft. Ik speel de game op de PlayStation Vita. De versie die op mijn Vita draait, is de PlayStation Network versie, een directe port van het origineel. Alvorens in de game te duiken, een kort woord over de handheld: ik kwam er namelijk gisteren achter dat ik zelf de controls kan aanpassen. Dus ondanks dat de game nooit een thumbstick heeft ondersteund, kan de vierpuntdrukstoets worden vervangen door de thumbstick. Het maakt het spelen een stuk makkelijker, want de game is nou eenmaal uit 1996: om de graphics van twintig jaar geleden op een high-definition scherm te zien is onnodig. Goed, nu naar Tomb Raider. In de eerste In den beginne zal ik het openingsfilmpje en menu bespreken.

De game opent met twee leaders (filmpjes van producenten, denk aan Universal of 20th Century Fox bijvoorbeeld) van Core en Eidos; respectievelijk de ontwikkelaar en uitgever. Het gaat direct over in een openingsfilmpje.

Een slang, in een woestijn. De tekst "Los Alamos - New Mexico" verschijnt in beeld. De camera zoemt uit. We zien een grote explosie aan de horizon en er valt er een vreemd voorwerp op de grond. Het beeld verspringt naar de krater, waar een cylindervorming object in zit. Het gaat open en er blijkt een mens-achtig wezen in te zitten, die lijkt te zijn vastgeketend. Het volgend shot is een lobby van een hotel; in beeld verschijnt de tekst "Imperial Hotel Calcutta - Present Day". Een redneck beklaagt zich tegen Lara dat hij maar geen aandacht krijgt van haar. Ze wimpelt hem af, maar hij zegt dat hij een boodschap heeft van Jacqueline Natla, hoofd van het bedrijf Natla. De boerenpummel heeft een laptop bij zich en Jacqueline verschijnt in beeld. Het regent biljetten en de zakenvrouw vraagt of Lara interesse heeft. Nee, zegt de archeologe, zij doet het voor de sport. Jacqueline vraagt door, misschien wilt ze dan een onontdekte tombe in Peru doorzoeken voor een mystiek object? De camera zoemt in op Lara en een kleine glimlach verschijnt op haar gezicht.

Ondanks de graphics uit 1996 doet het filmpje veel goed. Het credo "less is more" is ook een regel in verteltechniek en daar doet de game goed aan. In Los Alamos waren namelijk de nucleaire tests tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het tweede gedeelte van het filmpje zegt "present day", maar de explosie in de woestijn zegt niet "1944" bijvoorbeeld. Als je als gamer geen weet heb van de geschiedenis van de atoombom, zal je dat misschien ontgaan zijn. Dat Jacqueline Lara probeert over te halen door geld aan te bieden is niet vreemd, dat het geportreteerd als vallende biljetten is absurd. Misschien dat het moest overkomen hoe immens rijk Jacqueline is? De klassieke koffer met geld zou ook veelzeggend zijn geweest. Het laatste shot was bijzonder goed; Lara geeft geen antwoord, maar je weet als kijker dat ze graag naar Peru afreist en daar ga je als gamer ook naar toe.


Na het filmpje verschijnt het menu in beeld. Tomb Raider in grote letters, Lara's gezicht en een mysterieus object in de achtergrond. Wat opvalt, is dat het niet een verticale lijst is, maar dat er rond gescrolld moet worden. Er is dan ook niet een knop voor opties, maar een walkman met koptelefoon is voor het geluid en het beeld is gesymboliseerd door een zonnebril. Lara's paspoort staat voor de game, terwijl een polaroidfoto als omschrijving "Lara's Home" heeft.

In het menu is niet duidelijk wat Lara's Home is, maar dat is juist goed. Het is namelijk de tutorial, het uitleg level. In plaats van dat zo direct te benoemen, is het een stukje ontdekking van de gamer. Geen saaie verticale lijst met "new game", "options" en "tutorial", maar een paspoort, gebruiksvoorwerpen en een foto. Het zorgt voor grotere immersie, door game mechanics niet aan te duiden met doorgaans normale game termen. Dit is anno 2016 nog steeds vooruitstrevend.

Tot zover RWYS: Tomb Raider #1. Morgen gaan we langs Lara's huis.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.