Doorgaan naar hoofdcontent

RWYS: Tomb Raider #1

Bij RWYS speel ik een klassieke game uit door elke dag één level te spelen. Zo kijken we met een scherpe blik terug naar oude games. Speel je mee?

Tomb Raider #1

Voor de eerste reeks RWYS speel ik Tomb Raider uit 1996, de eerste game met de Britse archeologe Lara Croft. Ik speel de game op de PlayStation Vita. De versie die op mijn Vita draait, is de PlayStation Network versie, een directe port van het origineel. Alvorens in de game te duiken, een kort woord over de handheld: ik kwam er namelijk gisteren achter dat ik zelf de controls kan aanpassen. Dus ondanks dat de game nooit een thumbstick heeft ondersteund, kan de vierpuntdrukstoets worden vervangen door de thumbstick. Het maakt het spelen een stuk makkelijker, want de game is nou eenmaal uit 1996: om de graphics van twintig jaar geleden op een high-definition scherm te zien is onnodig. Goed, nu naar Tomb Raider. In de eerste In den beginne zal ik het openingsfilmpje en menu bespreken.

De game opent met twee leaders (filmpjes van producenten, denk aan Universal of 20th Century Fox bijvoorbeeld) van Core en Eidos; respectievelijk de ontwikkelaar en uitgever. Het gaat direct over in een openingsfilmpje.

Een slang, in een woestijn. De tekst "Los Alamos - New Mexico" verschijnt in beeld. De camera zoemt uit. We zien een grote explosie aan de horizon en er valt er een vreemd voorwerp op de grond. Het beeld verspringt naar de krater, waar een cylindervorming object in zit. Het gaat open en er blijkt een mens-achtig wezen in te zitten, die lijkt te zijn vastgeketend. Het volgend shot is een lobby van een hotel; in beeld verschijnt de tekst "Imperial Hotel Calcutta - Present Day". Een redneck beklaagt zich tegen Lara dat hij maar geen aandacht krijgt van haar. Ze wimpelt hem af, maar hij zegt dat hij een boodschap heeft van Jacqueline Natla, hoofd van het bedrijf Natla. De boerenpummel heeft een laptop bij zich en Jacqueline verschijnt in beeld. Het regent biljetten en de zakenvrouw vraagt of Lara interesse heeft. Nee, zegt de archeologe, zij doet het voor de sport. Jacqueline vraagt door, misschien wilt ze dan een onontdekte tombe in Peru doorzoeken voor een mystiek object? De camera zoemt in op Lara en een kleine glimlach verschijnt op haar gezicht.

Ondanks de graphics uit 1996 doet het filmpje veel goed. Het credo "less is more" is ook een regel in verteltechniek en daar doet de game goed aan. In Los Alamos waren namelijk de nucleaire tests tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het tweede gedeelte van het filmpje zegt "present day", maar de explosie in de woestijn zegt niet "1944" bijvoorbeeld. Als je als gamer geen weet heb van de geschiedenis van de atoombom, zal je dat misschien ontgaan zijn. Dat Jacqueline Lara probeert over te halen door geld aan te bieden is niet vreemd, dat het geportreteerd als vallende biljetten is absurd. Misschien dat het moest overkomen hoe immens rijk Jacqueline is? De klassieke koffer met geld zou ook veelzeggend zijn geweest. Het laatste shot was bijzonder goed; Lara geeft geen antwoord, maar je weet als kijker dat ze graag naar Peru afreist en daar ga je als gamer ook naar toe.


Na het filmpje verschijnt het menu in beeld. Tomb Raider in grote letters, Lara's gezicht en een mysterieus object in de achtergrond. Wat opvalt, is dat het niet een verticale lijst is, maar dat er rond gescrolld moet worden. Er is dan ook niet een knop voor opties, maar een walkman met koptelefoon is voor het geluid en het beeld is gesymboliseerd door een zonnebril. Lara's paspoort staat voor de game, terwijl een polaroidfoto als omschrijving "Lara's Home" heeft.

In het menu is niet duidelijk wat Lara's Home is, maar dat is juist goed. Het is namelijk de tutorial, het uitleg level. In plaats van dat zo direct te benoemen, is het een stukje ontdekking van de gamer. Geen saaie verticale lijst met "new game", "options" en "tutorial", maar een paspoort, gebruiksvoorwerpen en een foto. Het zorgt voor grotere immersie, door game mechanics niet aan te duiden met doorgaans normale game termen. Dit is anno 2016 nog steeds vooruitstrevend.

Tot zover RWYS: Tomb Raider #1. Morgen gaan we langs Lara's huis.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…