Doorgaan naar hoofdcontent

Hype rondom No Man's Sky

Toen ik vanochtend feedly opende, stond mijn lijst vol met nieuws over No Man's Sky. Begrijpelijk, er wordt al jaren naar de game uitgekeken. Ik ben op vakantie en zal de lancering van No Man's Sky niet zelf meemaken. Sterker nog, ik wacht liever een maand of twee. In de woorden van Flavour Flav: don't believe the hype.

De game is gemaakt door de kleine Britse studio Hello Games, terwijl No Man's Sky schijnbaar ondenkbaar groot is. Er zijn 18 quintiljoen planeten - dat is een 18 met 18 nullen. Naar verluidt zal onze zon uitgebrand zijn voordat alle planeten zijn bezocht. Ze hebben wat heet een “procedurally generated” melkwegstelsel gemaakt. Hoe gaat dat in zijn werking? Elke speler van No Man's Sky begint op een punt aan de rand van een melkwegstelsel. Voor elke speler wordt de omgeving - een sterrenstelsel - willekeurig ingevuld. Middels een server wordt die informatie centraal bijgehouden. Ondanks dat je als speler misschien nooit een ander tegenkomt, is het deel van de ander vast ingevuld. Een soort multiplayer game, maar niet helemaal.

Dit klinkt allemaal erg indrukwekkend, maar wat is het doel? En hoe lang is de game interessant of überhaupt interessant om te spelen? Dit zijn vragen waarom ik terughoudend ben met mijn enthousiasme. Werelden ontdekken is leuk, maar zonder een eindbestemming is het enkel dingen bekijken.

Ik hoop dat ik het niet bij het juiste eind heb, en dat de game geweldig is. Maar ik wacht rustig af.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.