Doorgaan naar hoofdcontent

Hype rondom No Man's Sky

Toen ik vanochtend feedly opende, stond mijn lijst vol met nieuws over No Man's Sky. Begrijpelijk, er wordt al jaren naar de game uitgekeken. Ik ben op vakantie en zal de lancering van No Man's Sky niet zelf meemaken. Sterker nog, ik wacht liever een maand of twee. In de woorden van Flavour Flav: don't believe the hype.

De game is gemaakt door de kleine Britse studio Hello Games, terwijl No Man's Sky schijnbaar ondenkbaar groot is. Er zijn 18 quintiljoen planeten - dat is een 18 met 18 nullen. Naar verluidt zal onze zon uitgebrand zijn voordat alle planeten zijn bezocht. Ze hebben wat heet een “procedurally generated” melkwegstelsel gemaakt. Hoe gaat dat in zijn werking? Elke speler van No Man's Sky begint op een punt aan de rand van een melkwegstelsel. Voor elke speler wordt de omgeving - een sterrenstelsel - willekeurig ingevuld. Middels een server wordt die informatie centraal bijgehouden. Ondanks dat je als speler misschien nooit een ander tegenkomt, is het deel van de ander vast ingevuld. Een soort multiplayer game, maar niet helemaal.

Dit klinkt allemaal erg indrukwekkend, maar wat is het doel? En hoe lang is de game interessant of überhaupt interessant om te spelen? Dit zijn vragen waarom ik terughoudend ben met mijn enthousiasme. Werelden ontdekken is leuk, maar zonder een eindbestemming is het enkel dingen bekijken.

Ik hoop dat ik het niet bij het juiste eind heb, en dat de game geweldig is. Maar ik wacht rustig af.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.