Doorgaan naar hoofdcontent

De moeite om toch te schrijven; een reflectie

Eind juni ben ik Video Game Filosofie begonnen als blog. Halverwege juli heb ik een eigen domeinnaam geregistreerd en mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Ik heb, op dit moment 1790 pageviews. Een getal waar ik nooit aan had kunnen denken.

Hiernaast werk ik bij Belgian Beer Café Olivier in Utrecht. Het is een speciaal biercafé, met voornamelijk Belgische bieren. Ik ben ook een enorme bierliefhebber, dus ik voel me daar op mijn plaats. 's Zomers is het erg rustig daar, want we hebben maar een klein terras. Vandaag stonden we maar met drie mensen, daardoor heb ik wel kunnen werken van 9 tot 17:30. Waarom vertel ik dit allemaal?

Omdat ik geen zin heb om een stukje te schrijven. Het is dertig graden vandaag, ik heb acht-en-een-half-uur gewerkt en wil een biertje opentrekken en neerploffen. Maar ik wíl iets schrijven; ik wíl bezig zijn met Video Game Filosofie; ik wíl dat dit iets gaat worden. Vandaar dit stukje. Het is niet bijster interessant; eerder een klaagzang, maar ik wil duidelijk maken hoe graag ik hier toch mee bezig ben.

Vandaag is wel een les: ik heb eerder bijvoorbeeld drie stukjes op één dag weten te schrijven. Morgen ben ik vrij, zaterdag moet ik weer werken. Geheid dat ik dus genoeg stof heb om die twee dagen te overbruggen. Dan is wat ik schrijf interessanter en boeiender, en zal het betrekking hebben op video games.

Tot zover heb ik van mijn eigen omgeving goede feedback gehad. Mensen zijn geïnteresseerd in wat ik probeer te doen. Door anderen weet ik het nog niet. Ik wil binnenkort met een webdesigner gaan zitten, om Video Game Filosofie onder meer een meer toegankelijkere manier te geven van reacties plaatsen. Een forum is misschien ook interessant.

Ik wil gaan voor Video Game Filosofie. Ik kan niet wachten om er morgen weer goed voor te gaan zitten, en commentaar te leveren op iets wat gaande is. Want het is hoog nodig.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…