Doorgaan naar hoofdcontent

BioShock: The Collection, een onnodig en dure remake

Ik zal er niet om liegen: BioShock en BioShock Infinite vind ik de twee van de allerbeste games van de vorige generatie consoles. Op zoveel vlakken doen de games het zo goed. Een kort lijstje waarom:

1) De narratief. Twee games met soortgelijke thema's: een dystopie, machtsmisbruik en onderdrukking. Ethiek, religie en vrijheid worden behandeld. En de plottwist in beide games is briljant.
2) Het design van de steden Rapture (BioShock) en Columbia (BioShock Infinite) is werkelijk adembenemend. Rapture, op de bodem van de oceaan, heeft sterke art deco-invloeden en jaren '50 en '60 interieur. Columbia, zwevend door de wolken, ziet zich als het ware Amerika. Beelden die doen denken aan rococo, een barbershop kwartet en dat in 1910. 
3) De gameplay is een combinatie van verschillende genres. Het is first-person shooter en role-playing game. Er zijn bovennatuurlijke upgrades (Plamids in BioShock, Vigors in BioShock Infinite) te vinden, maar deze kunnen niet allemaal gebruikt worden; het is aan de speler welke wel en niet. In de games zijn geluidsopnames te vinden, die meer vertellen over de stad en het verhaal.

Een tijd terug werd bekend gemaakt dat de games opnieuw uitgebracht zouden worden voor PlayStation 4 en Xbox One, samen met de minder goede BioShock 2. Je zou kunnen verwachten dat ik hier blij mee ben, maar ik vind het onnodig. Hier is de trailer van BioShock: The Collection, zoals de remaster heet.


Voor mij is gameplay belangrijker dan het grafische aspect. Voor deze versie is er niks aangepast qua gameplay: het is niks meer dan een nieuwe likje digitale verf, terwijl de games er nog geweldig uitzien op PlayStation 3 en Xbox 360. The Elder Scrolls V: Skyrim krijgt ook een nieuwe editie voor de huidige consoles, maar daar zit bijvoorbeeld de mogelijkheid bij van het toevoegen van mods (modifications, door gebruikers zelf gemaakte aanpassingen). Voor BioShock: The Collection moet je bij release 50 euro voor neertellen. De BioShock Trilogy Pack, de drie games samen, was vorig jaar 15 euro. Zal ik weer een bezoek brengen aan Rapture op PlayStation 4? Voor 15 euro wel, niet voor 50.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.