Doorgaan naar hoofdcontent

A History of Video Games: The Video Game

Stel dat iemand interesse heeft in film. Literatuur is makkelijk te vinden. De filmindustrie blifjt bezig om films beschikbaar te maken. Tegenwoordig zijn via internet (YouTube, Netflix) meesterwerken uit de geschiedenis van film goedkoop en vaak genoeg gratis te kijken. Om mensen kennis te laten maken met games is een ander verhaal. Daar zou verandering in moeten komen.

Video Games: The Movie is een documentaire over games
Er zijn boeken over games. Variërend van wetenschappelijk onderzoek, kritiek, analyses tot "the art of..." boeken, gameguides en game designer biografieën. Op het witte doek zijn video games verschenen. Naast films direct gebaseerd op een serie (Warcraft, Tomb Raider) zijn er documentaires over het medium en speelfilms als Wreck-It Ralph (2012) of Pixels (2015), waar games een rol spelen. Op televisie zijn er tekenfilmseries geweest als Sonic the Hedgehog en The Legend of Zelda, een live-action serie als Video Game High School (met gastrollen van onder meer Cliff Bleszinski, bekend van Unreal en Gears of War, en Tony Hawk) en games komen geregeld voor in series als South Park ("Make Love, Not Warcraft") en The Simpsons ("Lisa Gets an "A"").

Boeken, films en TV. Maar waarom zijn er geen games over games? Ergens is het namelijk absurd om te schrijven over games, of om ze in een documentaire te behandelen. Naast dat het een visueel medium is, dat gezien en gehoord moet worden om te worden ervaren, zijn games interactief: de speler zélf heeft de touwtjes in handen, het is de eigen ervaring. Software van 20 jaar geleden verschijnt zo nu en dan wel via digitale kanalen, maar de allereerste consoles? En wie is bereid om anno 2016 een poging te wagen om bijvoorbeeld de originele Donkey Kong te proberen, laat staan geld aan uit te geven? Daarom heb ik een ander idee: A History of Video Games: The Video Game.

Als die te vinden zijn, zijn ze peperduur. Daarom dat ik voorstel om een game te maken over de geschiedenis van games. Een interactieve les in games. Te beginnen met de eerste games uit de jaren '70, zodat je als speler een beeld krijgt hoe gameplay en design is veranderd door de jaren heen. Ik denk aan "developer commentary", een optie om te horen hoe de ontwikkelaar terugkijkt op het werk. Games zoals Portal en Deus Ex: Human Revolution hebben een optie om developer's commentary te beluisteren tijdens de game: stel je voor dat je een level of twee kan spelen van Super Mario Bros. met commentaar van Shigeru Miyamoto zelf. In Uncharted 4: A Thief's End zit een moment dat een level uit de originele Crash Bandicoot gespeeld kan worden. Qua techniek moet het dus mogelijk zijn om talloze verschillende games voor een klein moment te spelen.

Dit is maar een mooie droom: ik zou niet weten waar ik zou moeten beginnen om dit werkelijkheid te laten worden. Talloze studio's en uitgevers moeten het eens worden om hun auteursrechtelijk beschermde eigendommen te laten verschijnen in een game, en dan maar 's zien welke game wel of niet verschijnt. Maar goed; een mens kan dromen. Wilt de game-industrie serieuzer genomen worden, dan is het belangrijk om trots te zijn op haar nalatenschap. Maar dat moeten ze vooral zelf niet vergeten.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…