Doorgaan naar hoofdcontent

Video game controverse: een afdaling hoort bij vooruitgang

Ondanks alle controverse rondom video games, is het medium doorgaans bijzonder braaf. In een first-person shooter worden talloze vijanden neergemaaid, maar dat zijn de bad guys en niemand doet daar moeilijk over. In de eerste missie van Call of Duty: Modern Warfare 2, "No Russian", heb je de kans om onschuldige burgers dood te schieten op een vliegveld. Misselijkmakend vond men het. Toen er een trailer van Tomb Raider (2013) verscheen, werd er met veel afschuw gereageerd. Er werd geïnsinueerd dat de jonge Lara verkracht zou worden. In Grand Theft Auto V zit een vrij saaie martelscène waarbij je alleen de martelwerktuigen moet uitzoeken. Ook werd daar met veel verontwaardiging op gereageerd.

Ik zeg juist iets totaal anders: video games gaan niet ver genoeg. Natuurlijk is het doodschieten van onschuldige burgers, verkrachting en marteling afschuwelijk en mensonterend, maar we lezen daarover in boeken en kijken er naar in films. Maar als het op games aankomt, gaat dat te ver. Hoe komt dat? Omdat games als vermaak gezien worden zijn er maar weinig games die nadrukkelijk zware thema's aansnijden, en als dat gebeurt zijn dat indie games zoals This Little War of Mine of Papers, Please. Voor de grootste games moet alles makkelijk te consumeren zijn. Is het vanwege het interactieve aspect van games? Of dat er de vraag is of de speler een keuze heeft? In "No Russian" hoef je geen burgers dood te schieten. Sterker nog, na de controverse werd in een update de mogelijkheid toegevoegd om het hele level over te slaan. De hint op verkrachting was een filmpje, geen gameplay moment. En het martelen in  Grand Theft Auto V  gebeurt met het voorwerp dat je kiest, zonder zelf iets te doen.

In films krijgen we de kans om te leren over onze eigen menselijke natuur. Historische dramafilms laten slavernij, de Holocaust en andere duistere momenten in onze geschiedenis zien. Andere films gaan over pedofilie, racisme en homofobie. Allemaal zware thema's. Doordat deze in een film naar voren komen, worden ze bespreekbaar. Games zouden dat ook moeten doen.

Een aantal games gaan controverse niet uit de weg. BioShock, Fallout 3 of Hotline Miami leveren commentaar op geweld, het gedachteloos volgen van bevelen en de vraag van goed en kwaad. Doordat de speler dit voorgeschoteld krijgt middels de game kan er ook geleerd van worden. En als er een naar moment in een game zit, dan is dat een moment waarbij de speler iets leert over zichzelf. Stel dat Lara inderdaad verkracht zou worden - in hoeverre dat in beeld gebracht zou moeten worden is maar de vraag - wat zou dan de motivatie zijn om wraak te nemen, Lara te begeleiden in haar missie?

Als games serieus genomen willen worden, moeten we verder de diepte in. Zo groeien games en gamers.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…