Doorgaan naar hoofdcontent

Vans en Nintendo: geen multiplayer succes

Een paar maanden geleden kwam het nieuws dat Vans met een lijn van Nintendo spullen zou komen. Ik was enthousiast. Persoonlijk hou ik niet van kleding waar met grote letters de naam van het merk opstaat, of dat nou Nike, Superdry of Vans is. Vans heeft wat mij betreft wel kwalitatief goede producten, dus ik stond er voor open. Gisteren ben ik een Vans winkel binnengestapt om 's te kijken. En wat ik zag beviel me niet. Ik zal de producten kort bespreken, en vooral uitleggen waarom ik teleurgesteld ben.



Óf het ligt er te dik bovenop, óf het is niet duidelijk waar de print van is. Linksboven is Mario, er staat nog een vuurbloem, een Goomba en een paddestoel op. Veel te druk en gekleurd. Rechtsboven is Donkey Kong. Waar komt de kleur paars vandaan? Tweede links is van The Legend of Zelda, de NES klassieker. Miniscule karakters, wel een donkerblauwe achtergrond. Tweede rechts is Duck Hunt; veel te druk. Derde links is van Alleyway, de Breakout kloon. Het is nooit een serie geworden en heeft geen blijvende impact gehad; Gekke keuze. Derde rechts is de knalroze Peach schoen. Weer, veel te druk! En ik zou me alleen maar zorgen om vlekken. Vierde links is niet slecht; een herkenbaar patroon, maar er niet te druk. Vierde rechts vind ik het leukst: een grote Mario met op de achtergrond andere personages - maar dat is alleen een kindermaat!

Dat zijn de schoenen. Maar wat ik helemaal niet begrijp, zijn de andere Nintendo producten van Vans. Vans heeft nog steeds het imago van een hip skatemerk. Vans' eigen slogan "Off the wall" betekent juist er tegenaan gaan, van je luie kont afkomen. Nintendo is een video game developer en uitgever. Skaten en gamen is allebei actief, toch? Waarom hebben ze dan gekozen voor...

Grote letters met GAME OVER! Game over, met een uitroepteken. Je wilt als gamer niet 'game over' zijn, maar blijven gamen. Het is verbazingwekkend dat bij niemand van Vans of bij Nintendo het lampje ging branden dat "game over" game over betekent. Spel voorbij, afgelopen. En niet in de positieve zin, maar juist negatief: mislukt, falen. De twee woorden als tekst zijn ook niet interessant of boeiend om te lezen. Op de The Legend of Zelda schoen staat "It's dangerous to go alone", uit de eerste game. Een mysterieuze en intrigerende tekst. Waarom niet "Thank you Mario! But our Princess is in another castle!" Of zelfs de woorden "high score" zijn meer opwekkend dan "GAME OVER!"

Een schoen met Mario, alleen in kindermaten. Veel kids kennen gelukkig nog steeds Mario, maar de Italiaanse loodgieter is niet het enige video game personage wat jonge gamers kennen. Een Alleyway schoen is alleen voor de allergrootste Nintendo fans interessant. Een gemiste kans van beide bedrijven; ik heb mijn twijfels of ze wel een doelgroep voor ogen hadden.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…