Doorgaan naar hoofdcontent

Top 7 redenen waarom een "Top 10 van ..." lijst niet werkt

Geregeld hebben video game websites een lijstje als artikel, met titels als 20 Video Game Bosses You Must Defeat Before You DieThe 10 Weirdest Video Games of All Time of The 20 Hottest Video Game Girls. Omdat ik fel tegen zulke stomme lijsten ben, hier een top 10 7 lijstje met waarom zoiets niet werkt.

1. De eerste is misschien te verwachten, maar ze zijn subjectief. Dat klinkt misschien als een schot voor open doel, maar als er staat "of all time" klinkt dat niet alsof dat bedoeld is voor enkel van de lezers van de site. Een vrouwelijke Japanse gamer in de veertig heeft misschien een totaal andere kijk op haar favoriete vrouwelijke gamepersonage dan een puberende Amerikaan van 15, om totaal verschillende redenen.

2. Gesproken over titels, het is niet voor niks "before you die", "of all time" en "hottest video game girls". Je móet er wel op klikken, stel je voor dat je het zou missen! Een "top 10 middelmatige levels" of "graphics die er best goed uit zien" zie je niet voorbij komen, het moet altijd, absoluut, perfect zijn.

3. Waarom moet het überhaupt in een lijst? Het argument is dat een lijst met items is makkelijker te consumeren dan een stuk tekst. Alsof het geschreven is voor kinderen die leren tellen: na nummer tien van een paar regels lang komt nummer negen van een paar regels lang. En je bent bijna klaar als je in de buurt komt van nummer één. Maar een lijstje is geen artikel, geen interessant stuk. Het is een opsomming. Een goed geschreven artikel met een opinie (wellicht met een afbeelding of twee) werkt veel beter en blijft beter hangen.

4. Van sommige dingen zijn er gewoon teveel. Een Top 100 Video Game Weapons is zelf al veel te lang om nog interessant te blijven. Dan is er nog de vraag hoe het komt dat het wapen op nummer 56 staat en niet op nummer 57. En er zijn zoveel verschillende wapens in games, dus welke wapens zitten allemaal niet in deze lijst?

5. En van andere dingen zijn er weer niet genoeg. Als het dan gaat over bijzonder specifieke concepten, krijg je zoiets als The 20 best horror games of all time. Maak dan geen lijst.

6. Een "beste games" lijst is ook niet interessant, want óf je kent ze al uit eigen ervaring óf er is al zoveel over geschreven dat je ze niet nog een keer voorbij hoeft te komen. Bovendien hebben we Metacritic, die heel handig alle recensies bij elkaar pakt en er een definitief cijfer aan geeft. Geen lijstjes meer nodig.

7. Moet ik echt er tien gaan bedenken? Ik dacht het niet. Het idee dat een lijstje uit zoveel onderdelen bestaat maakt het de auteur alleen maar moeilijk. Dan krijg je zoiets als een "top 13": 13 Of The Most Emotional Moments In Video Games.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…