Doorgaan naar hoofdcontent

Toekomstplannen

De video game industrie is aan het veranderen. Waar vroeger personages óf blanke mannen waren óf hyperseksuele cyberbabes, hebben we nu de donkere Lee in The Walking Dead en loopt er nu een anatomische correcte Lara Croft rond. Video game media in Nederland loopt achter de feiten aan: de doorsnee game-website is te plat, gericht op een jong, mannelijk publiek. De gemiddelde leeftijd echter is 35, en 41% van gamers zijn vrouw. Video game recensies zijn overal te vinden, recensies over boeken over video games niet. Wetenschappelijke artikelen over games worden niet behandeld. Als tegenantwoord: Video Game Filosofie.

Een kleine twee weken ben ik nu bezig met Video Game Filosofie. Waar wil ik heen? Wat wil ik bereiken? Ik zal proberen een beeld te schetsen van mijn toekomstplannen. Wie heb ik voor ogen als ik een gedachtespinsel op papier zet? Klaarblijkelijk jij, want je bent dit aan het lezen! Ik wil de geïnteresseerde meekrijgen in de maatschappelijke discussie; om eindelijk 's van het beeld af te komen van de bebrilde nerd, alleen achter zijn computer. Ik ben deze blog begonnen om lezers verder te laten kijken naar het medium, maar op een toegankelijke, nuchtere manier. 

Ik ben bezig met het verkrijgen van een eigen domeinnaam; videogamefilosofie.nl klinkt een stuk mooier dan videogamefilosofie.blogspot.nl. Met het inschrijven bij de Kamer van Koophandel zal het ook makkelijker worden om contacten te leggen met andere gamers, websites en ontwikkelaars. Idealiter kan ik verschillende pagina's maken, maar zo ver is het nog niet.

Iets over mij: mijn naam is Sebastiaan Soetermans, ik ben 29 en woon in Utrecht - maar ben een geboren en getogen Amsterdammer. Na de middelbare school heb ik vanaf alles gestudeerd: geschiedenis, religie en levensbeschouwing en geestelijk werk. Vanaf jongaf aan heb ik een brede interesse gehad in cultuur, kunst, taal en filosofie. Ik werk sinds mijn achttiende in de horeca en ben een doorgewinterde barman. En ik speel games vanaf mijn vijfde games (de eerste game die ik speelde was Hook voor de NES bij een schoolvriendje); ik ben opgegroeid met het medium en heb mogen meemaken hoe games zélf opgroeiden.

Mijn interesse in filosofie, kunst en levensbeschouwing heeft ook betrekking op games: het zijn culturele producten, net zoals kunst, film en literatuur. Het is heel normaal om te zeggen dat je graag moderne kunst bewondert, een liefhebber van film bent of graag op de bank verdwaalt in een goed boek. Games hebben die status nog niet; ik wil ook games in een positiever daglicht te zetten.

Daar is Video Game Filosofie voor bedoeld. Speel je mee?

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.