Doorgaan naar hoofdcontent

Sunday Service #5

Op zondag is er Sunday Service op Video Game Filosofie. Een korte boodschap, bedoeld als moment van bezinning.

Ik speel games op PlayStation consoles, op dit moment de PS4. Dat wilt niet zeggen dat ik altijd dat zal blijven doen, want concurrentie is goed. Dat zorgt ervoor dat console makers zich scherp houden en uiteindelijke heeft de consument daar profijt van. Vroeger was ik verslingerd aan Nintendo. Mijn eerste ervaring was met de Nintendo Entertainment System (NES); toen ik waarschijnlijk een jaar of vijf, zes was. Ik speelde op de SNES en later op de Nintendo 64. Later kreeg ik ook de PlayStation - daar had je games zoals Tomb Raider en Resident Evil 2. Als opgroeiende puber wilde ik meer volwassen games.

Met zakgeld te sparen en door wat bijverdienen met een bijbaantje had ik genoeg geld om een PlayStation 2 te kopen. Later heb ik pas een GameCube aangeschaft. De originele Xbox kon mij niet bekoren. De opvolger, de Xbox 360, leek mij interessant, maar dat was vooral gericht op Xbox Live en online gamen. Ik wachtte de PlayStation 3 af. De release was rampzalig. Van vreemde marketingcampagnes tot aan developers die openlijk het systeem afkraakte, Sony sloeg de plank volledig mis, en de Xbox 360 was een groot succes.

Maar Sony leerde van haar fouten. Tijdens het ontwerpen van de PlayStation 4 werden game makers gevraagd voor hun input; het moest vooral weer om de games gaan. Dat heeft geholpen, want met meer dan 40 miljoen verkochte exemplaren is het de koploper van deze console-generatie. En Microsoft? De Xbox One werd aangekondigd met de boodschap dat de Kinect er standaard bij zou horen. Dat werd al snel ingetrokken. Nu, bijna drie jaar later, is Xbox One wel goed bezig: backwards compatibility en interessante exclusives.

En Nintendo? Nintendo wist met de Wii meer dan 100 miljoen exemplaren te verkopen. De Wii U echter zit op nog geen 15 miljoen en de opvolger komt er al aan. Zal Nintendo leren van haar fouten?

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…