Doorgaan naar hoofdcontent

Sunday Service #4

Op zondag is er Sunday Service op Video Game Filosofie. Een korte boodschap, bedoeld als moment van bezinning.

Esthetiek is de filosofische tak die zich bekommert om de leer van de schoonheid en de kunsten. Waarom vinden we bepaalde dingen mooi en aangenaam, andere dingen niet? Waar moet een kunstwerk aan voldoen? Kunststromingen kennen haar eigen esthetische leer; door kunstenaars zelf, kunsthistorici en toonaangevende denkers. Voor het medium film kan je denken aan regisseurs zoals Stanley Kubrick, David Lynch of, meer recentelijk, Christopher Nolan. Een typerend gebruik van kleurgebruik, cinematografie of setdesign.

Hoe zit dat met games? Is er een esthetisch ideaal? Ik vraag me of we games kunnen benaderen op die manier. De nagenoeg plot-loze indie art game Flower is prachtig. De lineaire third-person shooter Red Dead Redemption ook. Ze zijn totaal verschillend. Wat ze overeen hebben, is dat het allebei games zijn. Games moeten gespeeld worden om te worden ervaren. Het is daarmee een gebruiksvoorwerp, in de letterlijke zin van het woord. De inhoud moet worden aangegaan. Daar zit een probleem: in onze Westerse wereld is er een strikte platonistische scheiding tussen goed en kwaad, licht en donker, wereld en geest.

We kijken naar kunst in musea; door glas heen of voor een touw staand. We bewonderen het, van een afstand. Voor Fez pak je de controller en ben je bezig. Het is dat fundamentele onderscheid wat het zo lastig maakt. Film is visueel, door literatuur te lezen ontstaat er een abstract beeld in je hoofd. Maar gamen is bezig zijn met iets wereldlijks, met stof. Alsof je weer met blokken speelt, in plaats van een architectisch hoogtepunt bewondert.

Ik ben van mening dat we die opvatting moeten veranderen. Games kunnen absoluut esthetisch worden benaderd; denk aan karakterdesign, narratief, gameplay, muziek of zelfs de layout van heads-up displays of menus.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.