Doorgaan naar hoofdcontent

Sunday Service #3

Een weekendje weg is heerlijk. Even uitwaaien, op adem komen. Het is goed voor een mens om zo nu en dan de rust op te zoeken. We hebben daar misschien niet altijd de tijd of het geld voor. Er zijn alternatieven. Eerder besprak ik het spelen van games als uitlaatklep, of door te ontspannen met rustige games, zoals Journey. Vandaag echter opper ik om soms games voor een dag of weekend volledig te laten staan.

Een meditatie-instructeur citeerde eens een Japanse boeddhist: "Als je het druk hebt, mediteer één uur per dag. En als je het heel druk hebt, twee uur per dag". Datzelfde kan ook voor games gelden. Door soms "nee" te zeggen heb je controle over jezelf. Het "ja" zeggen is dan een krachtiger en overwogen besluit. Het vergroot de betekenis van wat je doet en waar je je op wilt richten, zowel in de game of in je dagelijks bestaan.

Games zijn uiteindelijk maar spelletjes. We geven er zelf waarde aan; dat betekent ook dat we er meer of minder om kunnen geven, of anders naar leren kijken. De eigen houding tegenover het medium is waar het om draait. Dat gaat meestal langs heen: waarom denken we zo en zo over de dingen? Als je iets waardeert, helemaal gek van bent, is het ook mogelijk om even daar afstand van te nemen. Dat houdt je relatie tot datgene vers en blijvend. Heb je ooit een game zo vaak gespeeld dat je er helemaal klaar mee bent? Dat je ergens geen zin meer had, maar door verveling of door een gebrek aan een alternatief maar doorging? Dan raak je uitgekeken op de game die je ooit zo graag speelde.

Dus dit weekend even geen games voor mij. Maar goed ook, want ik heb nu al weer zin in een potje The Binding of Isaac.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Een nieuw spel

Door Jeroen


Soms zijn er momenten dat ik op zoek ben naar een nieuwe game om te spelen. De prijs van een nieuw spel is net te hoog om in de wilde weg een paar spellen te kopen en maar te kijken of er iets leuks tussen zit. Er zijn dan verschillende strategieën die ik toepas.