Doorgaan naar hoofdcontent

Sunday Service #2

We leven in een drukke wereld. Er word veel van ons gevraagd, op financieël, sociaal en psychologisch gebied. We doen daar ook zelf aan mee: we laten de drukte en stress toe en geven dat door aan anderen. Het is belangrijk om van tijd tot tijd stil te staan en even op adem te komen. Dat lijkt soms moeilijk, maar vergeet niet dat games daar gebruik van maken.

Denk aan cutscenes, een puzzel die opgelost moet worden of in-game documenten die gelezen kunnen worden. Op zulke momenten kan je je actieve houding even loslaten. Ik sprak al eerder over The Last of Us. Ellie vertelt flauwe grappen uit een moppenboek, een totaal andere ervaring dan langs gewelddadige bendes te moeten sluipen en/of proberen uit te schakelen. Deze wisselwerking zorgt dat voor de energieke stukken de meeste aandacht voor is. Want de boog kan niet altijd gespannen staan.

Dat wilt niet zeggen dat een spannende game niet ontspannend is. We kijken spannende films en series, ook ter ontspanning. Een game kan lekker uitblazen zijn, dus als je lekker aliens wilt afknallen in Doom of wilt scheuren in een sportauto in Forza is dat jouw rustmoment. Ook een game uitspelen is een prestatie, iets afmaken.

Wil je dan toch graag gamen en het rustig aandoen, dan zijn er nog andere opties. Flower van thatgamecompany bijvoorbeeld, voor de PlayStation 3, PlayStation 4 en PS Vita. In Flower bestuur je de wind. Als je langs een bloem vliegt, ontbloeit deze en komt er een bloemblaadje aan de wind te hangen. Des te meer bloemen zijn ontbloeit, des te langer de staart van bloemblaadjes. Geen tijdslimiet, geen high score om te halen.

Vergeet vooral niet dat games jou als speler bewust een adempauze geven, zodat je weer verder kan. Als jij jezelf geen adempauze in het leven geeft, hoe kan je dan verder?

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.