Doorgaan naar hoofdcontent

Spelregels, een paradox en A Link to the Past

Eén van de definities van een spel, is dat er sprake moet zijn van regels. Door duidelijk te maken wat onderdeel is van het spel, is het voor de deelnemers helder hoe te spelen. Toch zijn spelregels niet in beton gegoten. Misschien heb je het wel 's meegemaakt: betekent een boer bij pesten nog eentje opgooien? En is een joker 3 of 5 kaarten kopen? Of denk aan de multiplayer van GoldenEye: 007 voor de Nintendo 64; het personage Odd Job is als enige een stuk kleiner dan de rest en daarmee moeilijker te raken, al snel bestond de ongeschreven regel dat niemand Odd Job mocht kiezen.

Als we zelf als spelers nieuwe regels bedenken voor een spel, is het dan nog hetzelfde spel? Als we als gamer zelf nieuwe regels bedenken, is het dan nog dezelfde game? Het artikel "People Are Doing Remarkable Things With Zelda: A Link to the Past" van Kotaku.com beschrijft hoe een kleine groep fans 25 jaar na het uitkomen van de game The Legend of Zelda: A Link to the Past nieuwe manieren heeft uitgevonden om de game te spelen. Ze spelen via ROMs, dat wil zeggen, een "kopie" van de game op een PC. Door een Randomizer (Google Translate zegt 'aselector', maar "willekeurig maker" is duidelijker) toe te voegen worden de items in de game van plaats verwisseld. In plaats van een boemerang, een bom. In plaats van de pijl en boog, een schild. Ga zo maar door. De voorheen lineaire lijn van de game is daarmee willekeurig geworden en het zorgt voor nieuwe uitdagingen.

Dit doet mij denken aan de paradox van het schip van Theseus. Theseus, de held uit Griekse mythologie, heeft een prachtig schip, de Argo. Hij is zo dol op zijn schip, dat als er maar een enkel krasje opkomt, hij direct de plank vervangt. Nu de paradox: als elke plank gelijk vervangen word, is het dan nog wel de Argo? Paradox is een vreemd woord. Het gedeelt "para" betekent zoveel als "tegen", of in dit geval, "tegenstrijdig". Het laatste gedeelte, "dox", komt van het woord "doxis", wat "kennis", "leer" (als in school) betekent. Paradox betekent zoveel als "tegen de leer in".

Eén van de voorwaarden van een spel is dat er duidelijke regels zijn, maar wat de fans van A Link to the Past doen is paradoxaal: ze sleutelen aan de game en geven het nieuwe spelregels. Is het nog steeds dezelfde game? Is het méér geworden? Of doet het juist af aan de originele game?

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.