Doorgaan naar hoofdcontent

Namen en titels in video games: een onbeholpen zaak

Titels zijn belangrijk. De naam van een ding verwijst naar het ding en is daarmee het ding zelf. Om het concreet te maken: 'bril' is een woord, waar we het object 'bril' mee bedoelen. Daarmee is het woord 'bril' gelijk aan het ding 'bril', althans in de taalkundige zin van het woord. Een naam is de samenvatting van alle eigenschappen die we associeren bij het ding. Ook vanuit marketing en PR is het raadzaam om een goede, duidelijke naam te geven aan een product. Ondanks de miljoenen die worden uitgegeven aan het maken van een nieuwe game of console wordt vaak genoeg de plank misgeslagen. Een titel hoeft niet "cool" of "hip" te zijn. Een naam moet boven alles duidelijk zijn. Mononymen als Destiny of Doom zijn bijzonder sterke namen. The Last of Us, Tomb Raider of Borderlands zijn eveneens sterk. Daar is geen verwarring.

Borderlands is duidelijk. Het vervolg, Borderlands 2, is fantasieloos, maar in één opzicht zie je dat het een vervolg is. Waarom heeft ontwikkelaar Gearbox Software de derde game Borderlands: The Pre-Sequel! (inclusief uitroepteken) genoemd? Een sequel is een vervolg. Een prequel speelt zich vóór het eerste deel af, maar is ná het eerste deel gemaakt. Maar The Pre-Sequel! speelt zich af tijdens Borderlands 2.

De video game series Tomb Raider en Thief kregen allebei onlangs een reboot, een herstart. Een nieuwe game, met een nieuw begin. Voor Tomb Raider is dat goed gedaan, goed ontvangen door critici, het vervolg Rise of the Tomb Raider is ook al af en een derde deel komt eraan. Thief echter niet. Tijdens de productie werd de game ook aangeduid met Thi4f, alsof het het vierde deel zou zijn in de serie. 

In de Halo serie zitten ook een paar kleine titels, zoals Halo Wars of Spartan Strike, maar betreft de kern games, de first-person shooters maakt Halo het wel heel bont. De eerste game heet Halo: Combat Evolved, gevolgd door Halo 2 en Halo 3. Tijdens de productie van Halo 3: ODST was het niet duidelijk of dit een expansionpack of een geheel nieuwe game was. Geen andere game had als naam een subtitel gekregen, laat staan met een cijfer in de titel. Daarna verscheen Halo: ReachHalo 4 en Halo 5: Guardians.

Assassin's Creed kon het ook niet eens worden over titels. Deze worden gezien als "main entries", niet de handheld games: Assassin's Creed, Assassin's Creed II, Assassin's Creed: Brotherhood, Assassin's Creed: Revelations, Assassin's Creed III, Assassin's Creed IV: Black Flag, Assassin's Creed Rogue, Assassin's Creed Unity. Het tweede deel heeft II, het vijfde deel heet III, waarmee geïmpliceerd word dat Brotherhood en Revelations, zonder nummer, toebehoren aan II. Maar dan hebben we IV: Black Flag, met een nummer én subtitel. Als klap op de vuurpijl speelt deze game zich af vóór III. En betreft de laatste twee, daar gebruikt Ubisoft vervolgens geen dubbele punt meer. Hoe onduidelijk.

Dan hebben we ook nog video game consoles. Microsoft sloeg een flater door haar meest recente console "Xbox One" te noemen. De eerste heet de Xbox, de tweede Xbox 360. Daar hebben ze 359 vanaf gehaald. Waarom? In spreektaal zou "Xbox" verwijzen naar de Xbox console van het moment, net zoals ik vroeger zei dat ik ging spelen op mijn Nintendo, niet op mijn Super Nintendo Entertainment System. Niet dat PlayStation veel beter is, hoor. PlayStation, PlayStation 2, PlayStation 3, PlayStation 4. De meest succesvolle handheld is de PlayStation Portable, afgekort PSP. In het Engels en in het Nederlands is dit makkelijk af te korten. Het mislukte vervolg op de PSP is de PlayStation Vita. Waarom niet PSP2? Vita, Latijn voor 'leven'? Hou je aan het Amerikaanse designcredo: if it ain't broke, don't try to fix it.

Het gaat mis bij vervolgen of reboots. Of bij het noemen van een nieuwe console. Voor gamers maakt dit niet uit. Ze zijn al bekend met games en weten wanneer er een vervolg komt. Voor niet-gamers of casual gamers is dit alleen maar gamer slang. Vanuit een marketingspositie zouden game uitgevers er goed aandoen om een gestroomlijnd beleid te voeren voor het betitelen van hun producten.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…