Doorgaan naar hoofdcontent

Modus Operandi #2: "Listen Mode" in The Last of Us

In Modus Operandi nemen we een gameplay-element onder de loep, om te kijken hoe dat onderdeel functioneert. Vandaag: "Listen Mode" uit The Last of Us.

Wat. The Last of Us is ontwikkeld door Naughty Dog en uitgebracht op de PlayStation 3 in juni 2013. Een geüpdatete versie kwam in juli 2014 uit voor de PlayStation 4, inclusief de downloadable content Left Behind

The Last of Us is een survival horror action-adventure game, gespeeld vanuit third-person. Het verhaal van de game leent van zombiefilms en -series. Een schimmel zorgt ervoor dat mensen langzaamaan veranderen. In het eerste stadium zijn ze snel en agressief, "runners" worden ze genoemd. Vervolgens worden ze "stalkers"; de geïnfecteerden zijn schuw en bewegen ze niet, totdat ze je opmerken en je grijpen. De laatste vorm zijn "clickers". Deze zien eruit als lopende zwammen, en zijn blind - de game legt uit dat de schimmel de hersenen volledig overnemen. Ze maken krakende klik-geluiden.

Door de game heen kan je verschillende wapens vinden; een pistool, een revolver, een shotgun, een jachtgeweer. Richten is niet makkelijk; ammunitie ligt niet voor het oprapen en een schot maakt veel lawaai. Met een shotgun de geïnfecteerden afknallen is een laatste redmiddel.

Waar. "Listen Mode" is te gebruiken in alle moeilijkheidsgraden in de standaard game. De PlayStation 4 remaster heeft de "Grounded" moeilijkheidsgraad toegevoegd en heeft geen "Listen Mode" en is daardoor een nog grotere uitdaging.

The Last of Us kent verschillende levels, die opgebouwd zijn in stukken; zo nu en dan is er een puzzel op te lossen, dan kan je er zeker van zijn dat je niet bang hoeft te zijn voor een aanval. Het overgrote deel echter is proberen te overleven, door een level heen te komen. Daar komt "Listen Mode" bijkijken.

Hoe. "Listen Mode" werkt door L2, de linkerschouderknop, ingedrukt te houden. Joel kruipt en houdt zich laag bij de grond. Het geluid van de omgeving word verminderd en het gekreun en zware ademen door vijanden worden weergegeven als een silhouette met een witte rand.

"Listen Mode" in The Last of Us.

The Last of Us is niet makkelijk. Menselijke vijanden zijn onvoorspelbaar; sommigen gebruiken vuurwapens, anderen knuppels of messen. De geïnfecteerden zijn wel voorspelbaar, maar de runners zijn sneller dan jij. De zombies zijn misschien blind, maar ze zijn niet te wurgen of in een vuistgevecht te verslaan. "Listen Mode" maakt het mogelijk om de gevechten uit te stippelen, of, zo nodig, compleet te ontwijken.

De game kent een vrij strakke user interface - rechts is er het wapen te zien, met een indicatie van health. Er is geen radar of kaart te zien van de omgeving. Qua design is "Listen Mode" dan goed gedaan; door de kleuren en geluiden te verminderen word de aandacht subtiel naar de vijand getrokken.

Wat niet volledig klopt, is het feit dat ook vijanden verder op makkelijk te horen zijn. Dat een grommende runner te horen is valt te begrijpen, maar een clicker in een andere kamer? Dan moet je wel heel goede oren hebben. Dan is er nog de vraag of het nodig was; had Naughty Dog niet net zo goed vijanden net wat harder kunnen laten praten of laten grommen? Dan had je als speler zelf moeten opletten.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Gamen met aandacht in 2019

Januari is voorbij; ik heb één twaalfde van 2018 gehad en geen games gespeeld. Ik ben vanochtend teruggekomen van vakantie; met twee weken in Maleisië en Brunei heb ik gamen allesbehalve gemist.
Lopend door de jungle van Borneo heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb al een goed voornemen voor 2019: games uitspelen.

De beste game? Of de meest recente, goede game?

Wat is volgens jou de beste game ooit?* Heb je inspiratie nodig? Op Metacritic staat een mooi overzicht van de best beoordeelde games. Valt je iets op? Mij wel. Ten eerste: er zijn er een hoop dubbel genoteerd. Grand Theft Auto V staat er - hoe typerend - vijf keer in. Releases op PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en PC worden apart bijgehouden. Ten tweede: van deze top 100 zijn er elf de jaren '90, geen uit de jaren '80; 89 games zijn tussen 2000 en nu uitgebracht. Ten derde: in de top vijf staan er drie uit respectievelijk 1998, 1999 en 2000.
Als we kijken naar het lijstje beste films van IMDb zien we daar een totaal verschillend plaatje: films uit de jaren '50 tot nu. Het tegenargument is dat games nog niet zo lang bestaan, maar Pong is uit 1972, de eerste video game console Magnavox Odyssey uit 1975, Space Invaders uit 1978 en Asteroids uit 1979. En uit de jaren '80 hebben we klassiekers als Pac-Man, Donkey Kong of The Legend of Zelda. Toch worden d…