Doorgaan naar hoofdcontent

Modus Operandi #1: Greed Mode in The Binding of Isaac: Rebirth

In Modus Operandi nemen we een gameplay-element onder de loep, om te kijken hoe dat onderdeel functioneert. Vandaag: Greed Mode uit The Binding of Isaac: Rebirth.

Wat. The Binding of Isaac is een indie roguelike video game met role-playing elementen. Indie wilt zeggen independent, onafhankelijk; de game is ontworpen door Edmund McMillen, bekend van zijn eerdere game Meat Boy (later opnieuw uitgebracht en gepolijst als Super Meat Boy). Roguelike wilt zeggen dat het lijkt op de vroege PC game Rogue; het belangrijkste element is dat de game elke keer een willekeurige wereld neerzet om door de speler te proberen te doorkruizen. Opnieuw beginnen is elke keer anders. In de game zitten items en power-ups, de role-playing elementen.

The Binding of Isaac is niet makkelijk te omschrijven; een let's play video of natuurlijk zelf spelen zal een hoop verklaren. In de game moet je met Isaac (en later met ontgrendelde personages) een kelder afdalen, door verschillende levels heen. De game zit tjokvol met verwijzingen naar het religieuze, zoals de naam (een verhaal uit het Oude Testament), een item dat eruit ziet als een pakje drinken met de naam "Jesus Juice" of een eindbaas met de naam Satan. McMillen leent van andere games: items als "Magic Mushroom", een rode paddestoel, is geleend van Super Mario Bros., als de speler "Whore of Babylon" in bezit heeft en nog maar één hartje heeft, verschijnt de tekst "What a horrible night to have a curse" in beeld, uit Castlevania II: Simon's Quest, en "Missing No." is van Pokémon

Rebirth is de expansion pack (een uitbreidingsset) voor de game, met nieuwe personages, items en kamers. Voor de PlayStation 4 en Xbox One versies, zat daar ook de nieuwe modus Greed Mode bij.

Waar. Greed Mode kan gelijk gespeeld worden en is beschikbaar in het menu 'new run'. Voor nieuwe spelers is het aan te raden om eerst de gewone game te spelen, om een beter idee te krijgen van de game.

Hoe. In mijn poging Greed Mode te begrijpen, gebruik ik het personage Azazel. Voordelen van dit personage is dat hij kan vliegen, vrij snel is en een sterke aanvalskracht. Op die manier heb ik meer kans om Greed Mode uit te spelen.

De kamers uit The Binding of Isaac zijn rechthoekig; standaard zijn ze één vierkant, maar er zijn ook kamers die vier keer zo groot zijn, een L-vorm hebben of twee keer zo lang zijn. Greed Mode begint in zo'n soort kamer. Rechtsonder is er een zilveren deur, daardoor heen is een item. Rechtsboven is een gouden deur, daar is een sleutel voor nodig. Linksboven is een kamer die een klein stuk health kost om doorheen te gaan, waar soms een handig item te vinden is, soms je pech hebt met een booby-trap. Boven de langwerpige kamer is een brede kamer, de winkel. Verschillende dingen zijn te koop, variëren van 15 muntjes voor items, en 5 muntjes voor sleutels en bommen. Ook de items zijn willekeurig, soms zit er iets tussen waar ik niks aan heb.

In het midden van de eerste kamer zit een knop, als ik er met Azazel over heen ga beginnen de "waves" (golven) van vijanden. Een timer geeft aan hoeveel tijd ik heb voordat de volgende wave komt; met teveel vijanden kan ik zelfs met Azazel niet elke aanval ontwijken. Bij elke wave verschijnen er muntjes, die ik kan verzamelen om zoveel mogelijk items te kopen in de winkel en op die manier de meeste kans te maken om verder te komen. Er zijn standaard acht waves van verschillende soorten vijanden; daarna komt de knop weer omhoog. Dan zijn er twee "boss" waves. Na die gehaald te hebben gaat onderaan de langwerpige kamer een deur open en kan ik naar het volgende level. Ondanks dat ik al door kan gaan, komt de knop nog één keer omhoog om een extra boss te vechten; er komen geen muntjes, maar wel een deur naar een geheime kamer, die misschien waardevolle items kan geven.

Basement ... Depths, Womb, Sheol, gevolgd door The Shop, waar geen zilveren en gouden kamers zijn. Na verschillende niveaus heb ik flink wat items opgespaard en kan mijn mannetje staan. Greed Mode heeft een eindbaas, Ultra Greed. Als je de kamer binnenkomt, hangt Ultra Greed met een touw om zijn nek. 

Ultra Greed met een touw om zijn nek
Hij komt tot leven en kan flinke stappen nemen. Ultra Greed kan snel ronddraaien en schiet hij munten weg. Als ie stilstaat, worden zijn ogen groot, die als een gokmachine verschillende symbolen laten zien; twee bommen zorgen voor bommen, twee sleutels laten de deuren opengaan en er stromen vijanden uit. Er is één opmerkelijk verschil tussen Ultra Greed en andere bazen: als hij je aanraakt, verlies je muntjes die hij kan oppakken. Geen enkele andere boss doet dat. Ultra Greed is niet makkelijk, maar ik heb geluk gehad in deze run met items en geld (ik ben vijf keer doodgegaan voor het typen van dit stuk). Als Ultra Greed het onderspit delft, verandert hij in een massief gouden beeld.

De dood van Ultra Greed
Er zijn een aantal dingen die mij opvielen. Greed Mode haalt de ontdekking weg uit de gewone game modus van The Binding of Isaac en het laat mij enkel naar Ultra Greed toewerken. Het is daarmee vlotter en meer voorspelbaar. Er zit een zekere ironie in: om Ultra Greed te willen verslaan ben ik gierig. Ik wilde de beste items en zoveel mogelijk geld, zodat het laatste gevecht zo makkelijk mogelijk zou zijn. De game zegt niks verder; het is aan mij om die betekenis daaraan te geven. Ultra Greed hangt aan een strop, net zoals Judas Iskariot. Judas verraadde Jezus voor 30 zilverstukken; hij kon niet leven met zichzelf en hing zichzelf op. Dat past zeker bij de overige referenties van The Binding of Isaac. Een klein gedeelte van de strop om Ultra Greed's nek lijkt een beetje op een stropdas - onderdeel van een pak van een zakenman. Dat hij jouw munten kan afpakken is iets unieks; geen andere baas doet dat. Ik zie hier in een manier van kritiek op Wallstreet; schatrijke zakenlui die nog rijker worden door de minderbedeelden te misbruiken. Na zijn dood verandert ie in een massief gouden beeld, met een mond wijd open. Hij is inderdaad zeer gulzig. In het Oude Testament zit het verhaal van Mozes, die na zijn verblijf op de berg terugkomt en ziet dat zijn volk een gouden beeld van een kalf zijn gaan aanbidden. Ben ik als speler ook niet Ultra Greed aan het worden?

Greed Mode uit The Binding of Isaac: Rebirth is een interessante toevoeging aan de game. Wat het spel zo interessant maakt is aangepast, maar het geeft een bevredigend gevoel om een gevaarlijke vijand als Ultra Greed te kunnen verslaan.

Populaire posts van deze blog

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.