Doorgaan naar hoofdcontent

De moeilijkheid van diversiteit in games

Ondanks dat fictie bedacht is, moet het gegrond zijn in werkelijkheid om te begrijpen zijn. Beeldende kunst en literatuur hebben meer vrijheid, maar als het gaat over films, TV en games, zijn deze vaak een weerspiegeling van de samenleving. En dat bekekent dat er minder donkere of Aziatische acteurs in films te zien zijn, er weinig aandacht besteedt word aan religie op TV (stel je voor dat je een kijker beledigt!) en dat personages in games vaak blanke mannen zijn.

In een interview, zei Neil Druckmann toe dat hij zich pas onlangs realiseerde hoe belangrijk het is dat personages divers en verschillend zijn. 
"I see myself as a pretty progressive person and yet my default is a white, straight, christian male," he said. "That's interesting because I'm Jewish and yet that's the norm for me right now. It's a challenge and it requires energy to deviate from that. Therefore it's important to empower people on the team that are going to push for this pillar."
Dat hij zich er van bewust is, is een goed teken. The Last of Us en de downloadable content Left Behind werden allebei geprezen voor hoe homo personages werden vertegenwoordigd. In Uncharted 4: A Thief's End zit een donkere Zuid-Afrikaanse vrouw als belangrijk personage. Druckmann is goed op de hoogte van zijn eigen werkwijze; hij is zeker niet de enige game maker die teveel gericht is op dit soort personages.

Aan de hand van de cross-over fighting game PlayStation All-Star Battle Royale, hier een kort overzicht van de beperkte vertegenwoordiging in games. In de game zitten 24 personages, waar mee gevochten kan worden. Denk aan Super Smash Bros. (beter goed gejat, dan slecht bedacht?PlayStation All-Star Battle Royale is gebaseerd op de meest populaire series op de verschillende PlayStation consoles, met een enkele third-party karakter toegevoegd. Als de meest populaire series, dat wil zeggen, meest verkochte, is het een handige manier om te kijken naar de vertegenwoordiging van diversiteit.

  • White
Niet alle personages zijn menselijk; ik zou 15 van de 24 als "menselijk" bestempelen. Van die 15? 13 blank. Emmett Graves (Starhawk) is een donkere man, Heihachi Mishima (Tekken) Aziatisch.
  • Straight
"Straight" is een lastig begrip; Nathan Drake (Uncharted) heeft een vriendin, dus die is als hetero te bestempelen. Het personage Sackboy (LittleBigPlanet) heeft nauwelijks een persoonlijkheid, dus die is niet als hetero óf homo te bestempelen. In die zin, zijn er 8 die als hetero gezien kunnen worden, bij de overige 17 komt seksualiteit niet in hun personage voor.
  • Christian
Ik zou zeggen dat in de context van het interview "christian" niet nadrukkelijk een religieuze overtuiging betekent, maar een personage dat toebehoort aan de Westerse cultuur. We zijn over het algemeen niet meer kerkelijk gebonden, maar we leven nog steeds in die cultuur. Dat gezegd hebbende, Nathan Drake is wel nadrukkelijk katholiek.
  • Male
Van de 24 personages zijn er drie als vrouw te zien. De prinses uit Fat Princess is moddervet, Nariko uit Heavenly Sword is een stereotype game "babe" met weinig kleding. De enige ietwat normale is Kat uit Gravity Rush.

Geen goede resultaten voor diversiteit. Ergens is dat wel te begrijpen: games zijn een commercieel product. Studio's mogen dan soms progressieve plannen hebben, een uitgever kan zich afvragen hoe ze een game aan de man persoon kunnen brengen. Maar games kunnen juist fantasierijke, onmogelijke scenario's laten spelen: waarom moet dat dan met een digitale vertegenwoordiging van de doelgroep van jonge, hetero mannen?

Games kunnen progressief zijn in verhaal én in sociale ontwikkelingen. Uitgevers hoeven ook niet bang te zijn dat een goede game niet verkoopt: in Mass Effect kan je homorelaties aangaan (zelfs met aliens), Lee uit The Walking Dead is een donkere man.

Populaire posts van deze blog

Een goed voornemen

Een flinke tijd terug had ik jaarlijks een uitdaging als goed voornemen. Zo heb ik een jaar het nieuws niet gevolgd, een jaar geen kaas en een ander jaar geen vlees gegeten. Ik heb ook geprobeerd een jaar geen alcohol te drinken, dat heb ik vier en een halve maand volgehouden.
Voor 2018 heb ik een nieuwe uitdaging: een jaar niet gamen. Het nieuwe jaar is nog ongeveer anderhalf uur ver weg. Of dichtbij, het is hoe je er naar kijkt. Met de drukte van de kerstvakantie heb ik weinig kunnen gamen de laatste tijd, ik heb een uurtje geleden nog een potje The Binding of Isaac gespeeld. Ik ging een flink aantal keer dood, niks nieuws.
Waarom doe ik deze uitdagingen? Het is om mezelf iets te leren en iets óver mezelf te leren. Een jaar geen kaas was bijvoorbeeld stukken moeilijker dan een jaar geen vlees. Met een jaar geen vlees heb ik vis leren eten. Ik hoop dan ook aankomend jaar weer iets te leren. Het is een persoonlijke uitdaging, als ik op 2 januari nou eenmaal naar de controller moet gr…

Super Mario Land

Zoals je gisteren hebt kunnen lezen, als "goed voornemen" ga ik dit jaar niet gamen. De eerste negen en een half uur van 2018 zijn voorbij en ik heb niet gegamed, tot zover is het een succes. Ik ga dit jaar proberen om ook weer te schrijven voor Video Game Filosofie en deze persoonlijke uitdaging is daar mooi het moment voor. Dit is mijn eerste stuk over een belangrijk moment in mijn geschiedenis van gamen.

Narratologie en ludologie

Gisteren had ik het over ludologie: de studie en leer van spellen, als menselijke activiteit. Nauw verbonden met ludologie is narratologie. Narratologie is de studie en leer van verhalen en verhalen vertellen. Dit kan op verschillende manieren onderzocht worden: bijvoorbeeld antropologisch, psychologisch of historisch. Door te kijken naar de narratieve structuur en hoe gamers dat opvatten, kunnen we meer leren over hoe games functioneren als "texts", dat wil zeggen, communicerende objecten. In het onderzoeksveld van games werd een tijd terug een discussie gevoerd of games op een narratologische manier benaderd kunnen worden. 
"To claim that there is no difference between games and narratives is to ignore essential qualities of both categories. And yet, as this study tries to show, the difference is not clear-cut, and there is significant overlap between the two." - Espen Aarseth, ludology.org
Jesper Juul, een toonaangevend onderzoeker, zei echter: Games and stories…